Ali i Stéphanie poznają się w nie najlepszych momentach swego życia. On zostaje sam z 5-letnim synem, ona zakończyła związek. Pochodzą z różnych światów, pozornie nic ich nie łączy. Kiedy dziewczyna ulega ciężkiemu wypadkowi, odzywa się właśnie do Aliego. Ten niemal obcy mężczyzna szybko staje się dla niej kimś bardzo ważnym.

“Rust and Bone” to historia miłosna z życia wzięta. Brzmi jak hasło marnego programu telewizyjnego, ale te słowa najlepiej określają dzieło Audiarda. Tragedie i doświadczenia bohaterów niekoniecznie spotykają każdego z nas, ale rodzaj relacji, jaka się między nimi wywiązuje to już powszechna codzienność. Nie jest słodko i kolorowo, nie jest pięknie i romantycznie. Są niezręczności, kompromisy, rozczarowanie. To nie puste gesty, ale zmaganie się i walka. Stopniowe budowanie związku, nierówne zaangażowanie. Nie jest to miłość trudna, szczególnie skomplikowana, ani też będąca wynikiem pełnego uniesień hollywoodzkiego zauroczenia. To miłość raczej zwyczajna. Na swój sposób uzależniająca, wynikająca z potrzeby bliskości, potrzeby bycia z drugą osobą.

Jacques Audiard w pięknych, słonecznych okolicznościach pokazuje nam zwyczajne życie. Z pomocą bardzo naturalnych i przekonujących Marion Cotillard i Matthiasa Schoenaertsa, niespiesznie, czasem szorstko przybliża nam ludzi, którym nie wszystko się układa, którzy muszą przezwyciężać kolejne trudności, którzy potrzebują się nawzajem. Ludzi takich jak my.

Joanna Moreno | UIP