Tym razem możemy obejrzeć komedię romantyczną. “Hello! How are you?!” Alexandru Maftei to jednak bardziej ciekawostka dla zainteresowanych kinematografią europejską, niż prawdziwie porywająca filmowa przygoda.

Znudzone sobą małżeństwo w średnim wieku odkrywa internet. On w czasie delegacji, ona korzystając z nieobecności małżonka. Nawiązują ze sobą rozmowę, choć, oczywiście, nie mają pojęcia, kto naprawdę siedzi po drugiej stronie kabla. Pogawędka się rozwija, nawiązuje się słowny romans – bez zdjęć, bez spotkania. W domu ledwo znoszą wzajemną obecność, przed komputerem promienieją. W tym samym czasie romansów, bynajmniej nie wirtualnych, a zdecydowanie fizycznych, smakuje 18-letni syn internetowych kochanków.

Trudno w historyjce Alexandru Maftei znaleźć cokolwiek oryginalnego. Kolejne perypetie są przewidywalne aż do bólu, a pogodna atmosfera całości bynajmniej nie rekompensuje tego uczucia. Temat internetowego romansu co najmniej trąci myszką. Komedia pomyłek jest tak oczywista, iż nie sposób się w nią zaangażować. Choć film powstał w 2010 roku, odnosi się wrażenie, że liczy już ponad dekadę. W zestawieniu z “Masz wiadomość”, a tak “Hello! How are you?” reklamowane jest w Polsce, produkcja Maftei jawi się jako słaba kopia: bez wigoru, bez werwy, za to z dużą ilością wyświechtanych banałów i wtórnych scen.

Komedia broni się swoistą egzotycznością – pozwala zajrzeć do europejskich sąsiadów i zobaczyć, co tam u nich w kinie rozrywkowym słychać. Na tle polskich pseudokomedii romantycznych, najeżonych nie tylko słabymi dialogami, ale i nieśmiesznymi kawałami i tymi samymi twarzami, również wypada stosunkowo pozytywnie. Jest ciepła, delikatna, w sumie optymistyczna, bliższa w klimacie filmowi “Milczenie jest złotem” niż “Randce w ciemno”. Bohaterowie są na tyle sympatyczni, iż dla nich śledzi się tę nudnawą intrygę do końca. Niemniej, od “Hello! How are you?” osobiście wolę rumuńskie dramaty, nawet wtedy, gdy ich odbiór jest bardzo trudny emocjonalnie. W takie historie, jak znane u nas “4 miesiące, 3 tygodnie i 2 dni” oraz “Wtorek, po świętach”, można się prawdziwie zaangażować. Natomiast Maftei jednym okiem wpada do głowy, by niemal natychmiast wylecieć z niej drugim.

Dagmara Romanowska | Spectator