Film opowie o pianiście jazzowym, który opłakuje śmierć swojej żony. W trakcie żałoby w jego domu zjawia się jego uzdolniony muzycznie syn i synowa. Ich pojawienie ma pomóc starcowi uspokoić się i zażegnać samobójcze myśli.

W rolach głównych zobaczymy Christophera Walkena i Lenny’ego Kravitza.

Za kamerą staje Dan Algrant, który jest również autorem scenariusza. Zdjęcia rozpoczną się w styczniu i będą realizowane w Nowym Jorku.

Walken ostatnio pojawił się w filmie “Gods Behaving Badly”, a Kravitza już od 22 listopada będzie można zobaczyć w drugiej części “Igrzysk śmierci”.

gal | Collider.com

W przeszłości Kravitz czepiał się każdej niedoskonałości i był z siebie wiecznie niezadowolony. W latach 90. Robert Plant dołączył do niego podczas trasy koncertowej i powiedział mu szczerze, co o tym myśli.

- Koncerty rządzą się swoimi prawami… nieważne jak wiele zrobi się prób, jak świetny jest zespół i akustycy, na scenie i tak wszystko idzie swoim torem – tłumaczy Kravitz. – Jestem jednym z tych ludzi, którzy są wiecznie niezadowoleni po zejściu ze sceny. “To było źle, to można było zrobić lepiej”. Kiedyś byłem na tym punkcie naprawdę sfiksowany. Tak, że nie potrafiłem cieszyć się występami, nie dawały mi przyjemności. Nigdy nie zapomnę, co powiedział mi kiedyś Robert Plant. Przed laty dołączył do mnie na trasie. Widział, jakie mam podejście i pewnego razu po prostu wpadł do mojej garderoby i nawrzeszczał na mnie. Że za bardzo wszystko kontroluję, że nie umiem się bawić, że nie doceniam tego co mam. To mnie uderzyło. Stwierdziłem, że ma rację. Robert nauczył mnie, że powinienem odpuścić, wyluzować. Dla mnie to był początek nowej ery. Dziękuję Robertowi, że miał odwagę powiedzieć mi to wszystko prosto w twarz. Mało osób to potrafi.

Muzyczny dorobek Lenny’ego Kravitza zamyka album “Black and White America” z sierpnia 2011 roku, a aktorski – film “Igrzyska śmierci”.

akomi | contactmusic

Przypomnijmy, że obraz przedstawia wydarzenia z przyszłości. Nie ma już Stanów Zjednoczonych – zamiast nich na terenach Ameryki Północnej powstaje państwo Panem. Władze stolicy zmuszają podległe rejony do corocznej “daniny” w postaci chłopca i dziewczyny pomiędzy dwunastym a osiemnastym rokiem życia. Ofiary muszą brać udział w transmitowanym na żywo przez telewizję turnieju na śmierć i życie. Główną bohaterką opowieści jest Katniss Everdeen (Jennifer Lawrence), która dobrowolnie zgłasza się do udziału w igrzyskach, aby ocalić swoją siostrę.

Kravitz wciela się w postać Cinny, stylisty czuwającego nad wizerunkiem Katniss. Fragment z udziałem muzyka i Lawrence prezentujemy poniżej.

W filmie występują również Josh Hutcherson, Woody Harrelson, Liam Hemsworth i Elizabeth Banks.

Już 23 marca obraz zagości w polskich kinach.

Wokalista zadebiutował jako aktor w dramacie “Hej, Skarbie”. W sierpniu ukazała się nowa płyta artysty, “Black and White America”.

aka | yahoo! movies

Piosenki powstawały w przeciwstawnych warunkach. Z jednej strony bajeczna jak z turystycznego folderu wysepka na Bahamach, na której życie płynie sielsko i leniwie. Z drugiej, tętniący życiem Paryż, w którym o spokój trudno. W piosenkach te przeciwstawne otoczenia są słyszalne. Numery, które ostro wrażają się w receptory, to efekt pobytu Lenny’ego we Francji. Wyjątek to “Boongie Drop”, żywe połączenie hip-hopu i R&B z udziałem Jaya-Z, zainspirowany wizytą artysty w jednym z klubów na wysepce.

Czy “Black And White America” to powrót Lenny’ego do wielkiej formy? Nie. Lecz jest to odrodzenie po nijakim “It Is Time For A Love Revolution”. Nie ma przebojów kalibru tych z pierwszych paru wydawnictw. Lecz nie da się zaprzeczyć, że Kravitz napisał na krążek sporo udanych piosenek. I postawił na podkreślenie tego, skąd pochodzi jako muzyk. Jeśli jest mocniejszy rock, to z biblioteki, z przegródek z napisami Jimi Hendrix, The Rolling Stones, The Who (znakomity “Everything”), z melodyjnością niemal beatlesowską (natchniony nadzieją “Push”). Lżejsze piosenki są jak odnalezione po latach bonusy do płyt Isaaca Hayesa z czasów “Shaft”, Jamesa Browna (jest wspomniany w tekście “Life Ain’t Ever Been Better Than It Is Now”), Sly’a Stone’a, George’a Clintona, Kool And The Gang, Earth, Wind And Fire. Subtelne oblicze Kravitza jest zmysłowe, mocno erotycznie bujające, podkreślone czasem delikatnym, wysokim głosem artysty.

Problemem Lenny’ego od lat jest to, że jego krążki są nierówne. Zwykle nawet na słabej płycie udawało mu się zamieścić singlowy hit lub dwa i komercyjnie się obronić. Na “Black And White America” jest nieco inaczej. Ciężko wskazać zdecydowanych faworytów radiowej anteny. Album jest dość równy, aczkolwiek i mielizny się na nim trafiają. Choćby taki “Rock Star City Life”, który byłby fajnie “żrącym” rockowym numerem, gdyby wyciąć obciachowe klawisze. W podniosłych kawałkach Lenny popada w przesadną nudę, co można usłyszeć choćby na “The Faith Of A Child”. Artysta chciał pokazać wiele swoich odcieni i zrobił to. Nie wszystkie kolory świecą jaskrawo. Lecz ogólnie rzecz ujmując, na cały dziewiąty obrazek namalowany dźwiękami przez Kravitza patrzy się przyjemnie.

http://www.youtube.com/watch?v=eS07wdABCv4

Lesław Dutkowski | warner music poland