Główną bohaterką “Dnia kobiet” jest Halinka (Katarzyna Kwiatkowska), samotna matka, uczciwa i ciężko pracująca kasjerka z sieci handlowej Motylek. Kobieta niespodziewanie otrzymuje awans na stanowisko kierownicze. Wyzwanie podejmuje z głową pełną ideałów i marzeń, ale szybko boleśnie zderza się z rzeczywistością korporacyjną. Zamiast z niej uciec, brnie w nią głębiej, oddając dawne przyjaźnie za wyniki sprzedaży. Jej dobre intencje przemieniają się w piekło jej podwładnych i ostatecznie jej samej. Gdy na jednej z nieludzko ciężkich zmian dochodzi do wypadku, to na nią prezesi zrzucają winę. Gdy wydaje się, iż już niżej upaść nie można, odnajduje w sobie siłę, by podjąć walkę o sprawiedliwość, by rzucić wyzwanie potentatowi.

Wyrazista kreacja Katarzyny Kwiatkowskiej to zdecydowanie największy atut “Dnia kobiet”. Aktorka znana przede wszystkim ze swoich parodystycznych występów w “Szymon Majewski Show” udowadnia, że znakomicie czuje się również w dramatycznej konwencji. Popis talentu dają także Agata Kulesza, Dorota Kolak i Grażyna Barszczewska. Eryk Lubos idealnie przywdziewa garnitur prymitywnego karierowicza, a Leonard Pietraszak uczciwego mecenasa…

Szkoda jednak, iż Sadowska nie poświęciła więcej czasu scenariuszowi, którego jest współautorką. Przesłanie “Dnia kobiet”, luźno zainspirowanego głośnymi wydarzeniami sprzed kilku lat, jest szlachetne, jak najbardziej godne propagowania, ale szalenie nachalne. Kolejne nieszczęścia zawodowe oraz osobiste Halinki przewidywalne są do bólu. Seans, owszem, mija szybko – to bardzo dynamiczne kino – ale to zarazem świat czarno-biały, pozbawiony subtelności i niuansów. To bardziej osadzona w świecie sklepowych półek bajka o walce dobra ze złem, film ku pokrzepieniu serc, niż drapieżna opowieść, która potrafi zajść widzom za skórę. W finale jest więcej marzenia niż prawdy czy realizmu.

http://www.youtube.com/watch?v=VkuI_CZorpU

Dagmara Romanowska | Kino Świat