Za reżyserię odpowiada Jay Martin. W klipie wykorzystano archiwalne zdjęcia nieżyjącej Angielki – pojawia się ona wyświetlana z rzutnika na ścianie z cegły. Raper natomiast wcielił się w barmana.

Efekt można sprawdzić poniżej.

Piosenka promuje longplay Nasa “Life Is Good”, który miał premierę w lipcu 2012 roku.

Amy Winehouse zmarła w lipcu 2011 roku. Miała 27 lat.

aka | pitchfork

Za reżyserię odpowiada Jay Martin. W filmiku wykorzystano archiwalne zdjęcia nieżyjącej Angielki. Półminutowy trailer można znaleźć pod tym adresem.

Piosenka promuje longplay rapera “Life Is Good”, który miał premierę w lipcu 2012 roku.

Amy Winehouse zmarła w lipcu 2011 roku. Miała 27 lat.

aka | source

Biograficzny utwór opowiada o rozstaniu z Kelis.

Teledysk ukazuje muzyka siedzącego samotnie na kanapie, oglądającego stare filmy i wspominającego byłą żonę. Filmik można znaleźć poniżej.

Raper i wokalistka pobrali się w 2005 roku, po dwóch latach znajomości. W maju 2010 roku artyści się rozwiedli.

Numer pochodzi z ostatniej płyty Nasa, “Life Is Good”. Okładkę zdobi zdjęcie Amerykanina z suknią ślubną Kelis.

Longplay miał premierę w lipcu 2012 roku.

aka | Consequence of Sound

Nas nie postawił na klasyczne intro, tylko zaproponował nam już na wejściu prawdziwą petardę w postaci wyśmienitego “No Introduction”. Obawy o formę raperską mijają w sekundę. Flow nie do podrobienia, ciekawa żonglerka słowami, a przede wszystkim przekaz. Nas na całej płycie rapuje o czymś. To nie są kawałki nagrane ot tak, żeby się fajnie rymowało. Najlepszym przykładem poświęcone córce “Daughters”, które zapiera dech w piersiach, wymierzone w Kelis, ale i nieprzychylne mu osoby “Bye Baby”, oparte o mafijny klimat “The Don” czy refleksyjne “Back When”. Nowojorczyk w kapitalny sposób opisuje swoje miasto, ludzi, wydarzenia. Nie brakuje mu pewności siebie, ale bywa też zaskakująco szczery i krytyczny wobec własnych wyborów, doświadczeń. To nie jest raper, który wynosi się na ołtarz, nic takiego. Świadomy swoich umiejętności umieszcza się na samym topie hip-hopu.

Najbardziej cieszę się jednak z tego, że w końcu na solowym albumie niemal wzorowo dobrał bity. Większość produkcji pochodzi od No I.D. (wieloletni współpracownik Commona) oraz Salaama Remiego, który szczególnie dobrze wypada wtedy, gdy na jego kompozycjach mamy oprócz Nasa śpiewających gości (Mary J. Blige, Amy Winehouse, wspaniały Anthony Hamilton). Świetny podkład do “You Wouldn’t Understand” dostarczył Buckwild, do słuchania nadaje się nawet mocno plastikowa kompozycja Swizz Beatza.

Porównania do genialnego debiutanckiego “Illmatica” wydają się nieco na wyrost, ale niewątpliwie Nas dostarczył nam pozycję wyśmienitą. Równą, doskonale zarapowaną, bardzo wciągającą.

rafi | universal music polska