Filmy powstały w dość krótkim czasie, są debiutami dokumentalnymi reżysera, który wcześniej słyną z filmów fabularnych. “Oburzeni” to kreacyjny dokument, w którym Gatlif łączy historię afrykańskiej nielegalnej imigrantki Betty (Isabell Vendrell Cortez) z dokumentalnymi materiałami zrealizowanymi podczas protestów hiszpańskich Oburzonych (Los Indignados) – członków Ruchu 15 maja, którzy w 2011 roku demonstrowali m.in. na ulicach Madrytu przeciwko biedzie, braku miejsc pracy, niedostatecznym zabezpieczeniom socjalnym, skorumpowanemu establishmentowi i kapitalistycznemu systemowi rynkowemu.

Natomiast „Czas oburzonych” to mistrzowska próba uchwycenia zjawiska, które porusza swoim zasięgiem i inspiruje swą teatralną, performatywną siłą. Żywioł tysięcy ciał, zbiorowy głos milionów młodych ludzi, pokazany zostaje tu z wielkim rozmachem. Dynamiczne akcje, ekspresyjne gesty, setki par oczu, z płonącym w nich pragnieniem zmiany i działania, pozostają w pamięci na długo, zaś doskonała muzyka potęguje dynamikę i tworzy klimat karnawału i rewolty.

Tony Gatlif zawitał na Planet Doc Film Festiwal, z którym mieliśmy przyjemność porozmawiać o jego filmach, pogodzie, a także Polsce.

M.Maj