Akcja koncentruje się na emerytowanym gangsterze z Ameryki (Robert De Niro), który w ramach programu ochrony świadków zostaje przeniesiony wraz z rodziną (Michelle Pfeiffer, Dianna Agron, John D’Leo) do Normandii. Tam zamierza wieść spokojne życie, jednak wkrótce stare nawyki biorą górę. Poczynania niepokornej rodziny obserwuje agent FBI (Tommy Lee Jones).

Zwiastun przeznaczony dla widzów dorosłych można obejrzeć poniżej.

Za reżyserię odpowiada Luc Besson. Wczoraj, 10 września, film zagości w kinach za oceanem.

akomi | coming soon

Aktor miał wątpliwości już przed realizacją pierwszego sequela, ale twórcy przekonali go kwotą 15 milionów dolarów. Kilka miesięcy temu Neeson zapewniał, że kolejny sequel nie wchodzi w grę.

- To dość niedorzeczny pomysł. Ludzie mówiliby: “Znowu kogoś porwali? Dajcie spokój” – komentował Neeson.

Jak się jednak okazuje, moc dolara jest potężna, ponieważ aktor właśnie rozpoczął negocjacje z producentami. Luc Besson i Robert Mark Kamen już pracują nad scenariuszem trzeciej części, trwają też rozmowy z aktorkami Famke Janssen i Maggie Grace. Istnieje spora szansa, że za kamerą ponownie stanie Olivier Megaton.

Oryginalna “Uprowadzona” w reżyserii Pierre’a Morela z 2008 roku okazała się wielkim sukcesem, przynosząc 224 miliony dolarów zysku. “Uprowadzona 2″ Megatona zarobiła jeszcze więcej, bo aż 375 milionów. W takich okolicznościach realizacja trzeciej części to czysta formalność. Liam Neeson wcielił się w obu odsłonach w postać Bryana Millsa, emerytowanego agenta CIA. W pierwszej części Bryan rozpętał prawdziwe piekło porywaczom jego córki, natomiast w sequelu on sam oraz jego żona stali się celem tajemniczego porywacza pałającego żądzą zemsty.

akomi | Collider.com

Akcja koncentruje się na emerytowanym gangsterze z Ameryki (Robert De Niro), który w ramach programu ochrony świadków zostaje przeniesiony wraz z rodziną (Michelle Pfeiffer, Dianna Agron, John D’Leo) do Normandii. Tam zamierza wieść spokojne życie, jednak wkrótce stare nawyki biorą górę. Poczynania niepokornej rodziny obserwuje agent FBI (Tommy Lee Jones).

20 września film zagości w kinach za oceanem.

akomi | Collider.com

Obraz zatytułowany “Lucy” opowiada o kobiecie, która przemyca narkotyki. Okazuje się, że zyskuje ona niesamowite możliwości fizyczne i nie tylko, kiedy narkotyki dostają się do jej organizmu. Staje się odporna na ból, ma zdolność poruszania przedmiotów bez dotykania ich i z łatwością przyswaja wiedzę.

Besson odpowiada za scenariusz. Francuz produkuje razem z Christopherem Lambertem.

Aktorski talent Amerykanki ostatnio można było podziwiać w obrazie “Hitchcock”.

aka | hollywoodreporter

Birma w oczach Luca Bessona jawi się niczym turystyczna atrakcja, piękny kraj z życzliwymi mieszkańcami. Tu rzadko kiedy pada, a dyktatorzy są tylko czasami groźni, a częściej wydają się groteskowo-komiksowi.
Opowieść o życiu i działalności birmańskiej aktywistki demokratycznej, Aung San Suu Kyi (w tej roli Michelle Yeoh), która na długie lata została odizolowana od rodziny, najbardziej przerażająca jest w trakcie napisów końcowych. Reżim Birmy to ofiary śmiertelne, okrucieństwa, więzienia, przemoc. Besson odchodzi od takiego wizerunku dyktatury na rzecz naiwnego, rodzinnego melodramatu. Dla fanów kina Francuza, a także dla osób, które spodziewały się mocnej, angażującej emocjonalnie i społecznie opowieści, “Lady” będzie rozczarowaniem.

Film razi przede wszystkim zbyt wieloma uproszczeniami. Nawet azjatycka powściągliwość w ukazywaniu emocji nie tłumaczy chłodu bijącego z gry Michelle Yeoh. Trudno tu wyczuć grozę, smutek. W Birmie Luca Bessona Aung San Suu Kyi może swobodnie jeździć po kraju i głosić hasła podburzające do buntu przeciwko władzy. Jej areszt domowy wygląda zbyt często jak dłuższe wakacje w domu nad jeziorem. Zdarzają się też wpadki, których mistrzowi pokroju Luca Bessona, po prostu, robić nie wypada. Brak dbałości o przemiany fizyczne synów Suu na przestrzeni kilkunastu lat, pojawiające się i znikające rekwizyty, wreszcie niezrozumiale używany język birmański. Czasami ma prawdopodobnie nadawać obrazowi autentyzmu, efekt jest jednak przeciwny. Wątpliwości rodzi też kontrastująca z całością muzyka.

Byłoby niesprawiedliwością powiedzieć, iż “Lady” to totalne nieporozumienie. Film broni postać Anglika Michaela Arisa, męża Aung San Suu Kyi. To bohater ciekawie przedstawiony w scenariuszu i bardzo wiarygodnie zagrany przez Davida Thewlisa (Remus Lupin z “Harry’ego Pottera”). Brawa należą się Bessonowi za to, że po raz kolejny w swojej karierze, postawił na opowieść o silnej kobiecie, co ciągle za rzadko zdarza się na dużym ekranie. Na plus może przemawiać również edukacyjna misja “Lady”. Sprawa Suu, wbrew pozorom i pomimo pokojowej nagrody Nobla, nie jest aż tak znana, jak mogłoby się wydawać. Niemniej, po Bessonie, autorze “Nikity”, spodziewać można by się jednak o wiele więcej. A może to nie on powinien był stanąć za kamerą tak poważnego filmu?

Dagmara Romanowska | monolith