Przesadzone pochwały na ogół zniechęcają widzów do seansu, a jednak “Body/Ciało” to naprawdę dobry film, na który warto się wybrać. Lekki, a z przesłaniem. Pełen trafnych obserwacji i ciekawych pytań. Przede wszystkim z dużym dystansem i świetnym pomysłem. Historia jest bardzo prosta – grany przez Janusza Gajosa prokurator po śmierci żony nie może dogadać się ze swoją córką Olgą (Justyna Suwała). Dziewczyna ma chore ciało – zaburzenia odżywiania, i duszę – ciągle nie przepracowała żałoby po stracie matki. Po próbie samobójczej nastolatki, prawnik zawozi ją do szpitala i zapisuje na zamknięte leczenie. Tu na scenę wkracza Anna (odmieniona przez skromny ubiór i brak makijażu Maja Ostaszewska) – terapeutka, która po śmierci kilkumiesięcznego synka odkryła w sobie umiejętności spirytualistyczne.

Szumowska z werwą zderza światy prokuratora, racjonalisty, który na co dzień obcuje z najgorszymi przejawami ludzkiej podłości i otoczonej duchami, wrażliwej Anny. Żadna ze stron nie jest jednak fanatyczna, zamknięta na inne poglądy. W prokuratorze tkwi jakaś delikatna tęsknota, tudzież potrzeba tego, by świat nie ograniczył się jedynie do zmasakrowanych trupów, które każdego dnia ogląda. Terapeutka z kolei… może nie będę zdradzać za wiele. Szumowska wypełniła swój świat bardzo ciekawymi, wielowymiarowymi postaciami, o których chce się dyskutować i w które aktorzy wcielili się absolutnie fantastycznie. Zresztą nie tylko ci pierwszoplanowi. Niewielka rola Ewy Dałkowskiej i jej absolutnie brawurowa, przełamująca dzisiejsze przyzwyczajenia i nudne, fałszywe standardy roznegliżowana scena powinna wzbudzić zazdrość innych filmowców i zachwyt przynajmniej części widzów (więcej w niej feminizmu, kobiecości i wyzwolenia niż w całej gali Polskich Nagród Filmowych Orły).

Każdy szczegół ma w tym filmie sens i znaczenie. Nawet sam tytuł, który wbrew pozorom nie jest wcale marketingowym światowym zagraniem – bo musi być coś po angielsku. Wszystko jest precyzyjnie poukładane, wmontowane w przedstawiony świat – TA muzyka, która pojawia się i powraca w odpowiednim momencie; dog Anny, który swoim zachowaniem sygnalizuje nie tylko swoje łakomstwo, ale i obecność duchów; śledztwa prokuratora (w tym mistrzowska scena otwierająca film); grany przez Władysława Kowalskiego życzliwy sąsiad; ordynator (Adam Woronowicz) ze swoimi obawami przed szwedzkimi zwyczajami; naturszczycy; wreszcie polskie skandale i animozje w tle. Właśnie! Polskość tkwi w każdym kadrze “Body/Ciała”, ale jednocześnie jest w tym wszystkim tak wiele uniwersalnej obserwacji, ludzkiej, po prostu, że nie tylko nie dziwi nagroda w Berlinie, ale… Kto wie? Może właśnie na nasze ekrany wchodzi kolejny polski kandydat do oscarowej nominacji? Rok jeszcze młody i rodzimych premier ciągle przed nami wiele, ale trudno im będzie przebić ten poziom.

Dagmara Romanowska | Kino Świat

Pozostałymi laureatami 17. edycji Polskich Nagród Filmowych ORŁY 2015 zostali:

· Najlepszy Film: „Bogowie” – reż. Łukasz Palkowski

· Najlepszy Scenariusz: Krzysztof Rak – „Bogowie”

· Najlepsza Reżyseria: Łukasz Palkowski – „Bogowie”

· Najlepsza Główna Rola Męska: Tomasz Kot – „Bogowie”

· Najlepsza Drugoplanowa Rola Kobieca: Kinga Preis – „Pod Mocnym Aniołem”

· Najlepsza Drugoplanowa Rola Męska: Piotr Głowacki – „Bogowie”

· Najlepsze Zdjęcia: Piotr Sobociński Jr. – „Bogowie”

· Nagroda Publiczności Wyłaniana Przez Społeczność Filmwebu: „Bogowie”
- reż. Łukasz Palkowski

· Najlepsza Scenografia: Grzegorz Piątkowski, Marek Warszewski – „Miasto 44”

· Najlepsze Kostiumy: Magdalena Rutkiewicz-Luterek, Dorota Roqueplo – „Miasto 44”

· Najlepsza Muzyka: Czesław Niemen – „Sen o Warszawie”

· Najlepszy Dźwięk: Bartosz Putkiewicz – „Powstanie Warszawskie”

· Najlepszy Montaż: Michał Czarnecki – „Miasto 44”

· Odkrycie Roku: Zofia Wichłacz – najlepsza główna rola kobieca „Miasto 44”

· Najlepszy Filmowy Serial Fabularny: „Czas Honoru – Powstanie” – reż. Jan Hryniak

· Najlepszy Film Europejski: „Lewiatan” (Leviathan) – reż. Andriej Zwiagincew

· Najlepszy Film Dokumentalny: „Powstanie Warszawskie” – reż. Jan Komasa

Nagroda za Osiągnięcia Życia (ogłoszona 25. lutego podczas konferencji prasowej w Pałacu Prymasowskim, nazwisko laureata odczytała Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego – Małgorzata Omilanowska): Franciszek Pieczka

“Jack Strong” to film sensacyjny, opowiadający historię pułkownika Ryszarda Kuklińskiego – człowieka, który, tkwiąc w środku systemu, podejmuje współpracę z CIA i staje się kluczowym, aktorem czasu zimnej wojny. W rolę pułkownika Kuklińskiego wciela się Marcin Dorociński. Partnerują mu m.in. Maja Ostaszewska, Mirosław Baka, Zbigniew Zamachowski, Ireneusz Czop oraz aktorzy zagraniczni Ilja Zmiejew i Patrick Wilson.

Pułkownik Ryszard Kukliński, z-ca szefa Zarządu Operacyjnego Sztabu Generalnego Wojska Polskiego dopuszczany do największych tajemnic Układu Warszawskiego podejmuje współpracę z CIA i staje się kluczowym elementem czasu zimnej wojny. W latach 1971-81 przekazał na Zachód ponad 40 tys. stron tajnych dokumentów, m.in. plan wprowadzenia stanu wojennego w Polsce.

“Jack Strong” to thriller opowiadający jedną z najbardziej fascynujących historii szpiegowskich świata – historię pułkownika Ryszarda Kuklińskiego. Człowieka, który tkwiąc w środku systemu, podejmuje współpracę z CIA i staje się kluczowym, choć niewidocznym, aktorem czasu zimnej wojny.
W rolę pułkownika Ryszarda Kuklińskiego wcielił się Marcin Dorociński, a jego żonę Hannę zagrała Maja Ostaszewska.

Scenariusz powstał na podstawie dokumentów operacyjnych CIA oraz relacji osób związanych z pułkownikiem Kuklińskim, m.in. Davida Fordena – oficera prowadzącego sprawę “Jacka Stronga” ze strony CIA.

W filmie zobaczymy także Patricka Wilsona, Dagmarę Domińczyk, Krzysztofa Globisza, Krzysztofa Pieczyńskiego, Zbigniewa Zamachowskiego, Mirosława Bakę, Pawła Małaszyńskiego, Ireneusza Czopa i Piotra Grabowskiego. W rolach synów Kuklińskiego – Bogdana i Waldemara debiutują na dużym ekranie Piotr Nerlewski i Józef Pawłowski.

Muzykę skomponował Jan Duszyński, który ostatnio współpracował z reżyserem przy filmie “Pokłosie”. Dzieło wejdzie do kin 7 lutego 2014. Ostatni obraz Pasikowskiego to wspomniane “Pokłosie”.

Zwiastun filmu prezentujemy poniżej.

aka | iti cinema