Kuba, rocznik ’89, poprzez analizę otaczającego go świata, szuka wyjątkowości swojego pokolenia. Sytuacje zabawy, w których się porusza, odsłaniają i podkreślają różnice między starszymi i młodszymi uczestnikami kultury.

„Świat, w który wchodzę z aparatem, to świat moich bliskich i przyjaciół – to miejsca i ludzie, których znam. Pragnę zaprezentować ten mały urywek rzeczywistości. Ten temat jest dla mnie szczególnie interesujący bo dotyczy bezpośrednio mnie. Obserwując otaczających mnie rówieśników -  moich znajomych i przyjaciół, próbuję dowiedzieć się czegoś o sobie i o świecie w jakim przyszło mi żyć” – mówi Kuba Laskowki.

Pokolenie 89’, do którego należy Kuba, jest pokoleniem granicznym. To pokolenie, jako pierwsze nie doświadczyło życia w realnym socjalizmie i nie jest obarczone traumą transformacji ustrojowej, a jego przedstawiciele jako pierwsi podlegają zjawisku globalizacji, w którym szczególną rolę odgrywają media elektroniczne. Dorastanie w świecie pozbawionym granic, gdzie komunikacja i podróżowanie są tak niezwykle łatwe powoduje, że pokolenie 89’ wyróżnia się na tle innych generacji. Można zaryzykować stwierdzenie, że w swoim przeżywaniu zabawy jest znacznie bardziej hedonistyczne. Zabawa nie jest tu formą kontestacji, nie buduje wspólnej tożsamości, tak jak mogło się to dziać w przypadku wcześniejszych generacji. Pokolenie 89’ nie ma zbyt wielu podstaw do buntu, integruje się w dużej mierze dzięki nowym technologiom komunikacyjnym. Zabawa nie jest tu żadną ucieczką a raczej beztroskim przeżywaniem siebie w czasie.

Z drugiej strony zabawa młodych ludzi, dzięki rozwojowi cyfrowych technologii fotograficznych, może być nastawiano na odgrywanie czy aranżowanie estetycznych, atrakcyjnych dla fotografii sytuacji, świadomą autokreację. Nowe media są nie tylko nieograniczonym źródłem wzorców estetycznych czy rzadziej ideowych, ale także stanowią część sceny, na której odgrywamy samych siebie. Możemy tu mówić o tak zwanej estetyzacji życia. Być może jest to pokłosie tendencji indywidualistycznych i dbałości o budowanie własnego wizerunku. Młodzi ludzie pragną dobrze wyglądać modnie się ubierać przebywać w estetycznych i popularnych miejscach, posiadać ładne i ciekawe gadżety, umieszczać na portalach społecznościowych swoje hiper – estetyczne, wystylizowane zdjęcia.

Życie w takich modnych, ekskluzywnych wielkomiejskich enklawach powoduje, że całość egzystencji staje się rodzajem dzieła sztuki. Skąd dokładnie biorą się takie potrzeby? Być może źródeł estetyzacji życia codziennego należy szukać w silnie wizualnym charakterze współczesnej kultury – określanej często mianem „kultury obrazka”. „Chciałem wyraźnie oddzielić moje zdjęcia od zbyt dokładnie, uładzonych i pseudo-reklamowych obrazów rzeczywistości, które można oglądać w kolorowych czasopismach czy w Internecie” mówi Kuba „w swoich pracach staram się celowo degradować formę po to aby, móc podkreślić intymny charakter świata przedstawianego oraz jego potoczność. To przełamywanie powszechnie narzucanej estetyki ma ułatwiać mi eksploatowanie tematu Pokolenia’89”.

JAKUB LASKOWSKI:

Twórca audiowizualny. Rocznik 89′, student wydziału sztuki mediów i scenografii na warszawskiej ASP, absolwent Warszawskiej Szkoły Fotografii. Pracuje jako fotograf, filmowiec, grafik. Jest związany z teatrem, gdzie zajmuje się reżyserią oświetlenia i video designem. W roku 2012 obronił swój dyplom licencjacki “pokolenie 89″ w pracowni fotoreportażu pod kierunkiem Witolda Krassowskiego.

MiTo art.café.books
Waryńskiego 28 (Metro Politechnika)
OTWARCIE:  03.11.2012 19:00
CZAS TRWANIA WYSTAWY: 03.11.12 – 17.11.12

W tym odcinku porozmawiamy z muzykami Warsaw Jam Session. Ponad to wybraliśmy się z wizytą na próbę do roztańczonej grupy ‘Belong2Beat’. Sprawdźcie sami co mieli nam do powiedzenia. Oprócz tego recenzje filmowe i muzyczne. Wspomnimy o nowej płycie zespołu Sigur Ros. Na koniec, jak zawsze miejsce, które polecamy. Zobaczcie gdzie tym razem szukałyśmy kulturalnych inspiracji na miłe spędzenie popołudnia. Zapraszamy do obejrzenia najbardziej subiektywnego przeglądu kulturalnego!