W 2012 roku Django Django zaliczyli wymarzony debiut płytowy. Recenzenci zachwycali się ich muzyczną erudycją, mieszaniem gatunków i rozpostarciem wpływów od niemieckiego krautrocka do łagodnego indie rocka The Shins. Branża nominowała ich album do Mercury Music Prize, a oni sami wydawali się być jednym z najzwyczajniejszych zespołów na Wyspach, tak jakby cały ten szum dotyczył kogoś innego. W Gdyni usłyszymy materiał z nowego albumu, który zwiastowany jest singlem “First Light”.

Choć ich nazwa nie pojawia się w mediach szczególnie często, warto podkreślić, że jest to jeden z najbardziej wpływowych zespołów w historii hardcore punku, a koncert Refused w Polsce będzie dla wielu osób wielkim wydarzeniem.

Refused powstało w 1991 roku w największym mieście na północnej Szwecji, Umei. W ciągu siedmiu lat działalności wydali trzy albumy i zagrali ponad 400 koncertów w Europie i Stanach Zjednoczonych. Debiutancki longplay “This Just Might Be … the Truth” ukazał się w 1994 i w sposób wręcz podręcznikowy przeniósł na płytę energię, jaką Refused dysponowali na żywo. Znani ze swoich radykalnych lewicowych poglądów, Refused wbili się w dyskurs społeczny tekstami o anarchistycznym zabarwieniu, obroną praw zwierząt i filozofią Straight Edge. W 1998 roku ukazał się trzeci studyjny album Refused. “The Shape of Punk To Come” zgodnie z proroczym tytułem album wynosi hardcore punk na nowy poziom. Awangardowy jazz, elektronika, matematyczny rock, techno. Niestety, tworzenie płyty okazało się dla zespołu dewastującym doświadczeniem. Album nie doczekał się trasy promocyjnej, a pod koniec 1998 roku zespół się rozpadł. Refused powrócili w 2012 roku. Zagrali kilkadziesiąt koncertów, w tym festiwale Coachella i Primavera oraz zostali headlinerami na wszystkich najważniejszych skandynawskich festiwalach. Pod koniec roku znowu zawiesili działalność. Teraz wracają, podobno nie tylko z koncertami, ale także nowym albumem.

Modest Mouse po raz pierwszy odwiedzą nasz kraj. Zespół został założony w 1993 roku przez gitarzystę i wokalistę Isaaca Brocka, basistę Erica Judy’ego i perkusistę Jeremiaha Greena. Pierwszym długogrającym albumem bandu był “This Is a Long Drive for Someone with Nothing to Think About”, wydany w 1996. Płyta zebrała doskonałe recenzje w niezależnej prasie muzycznej i obecnie należy do kanonu niezależnego rocka dzięki takim utworom jak otwierający ją “Dramamine”. Po wydaniu w 1997 “The Lonesome Crowded West” zespół zdobywał coraz większy rozgłos, co przypieczętował kontraktem z dużą wytwórnią, Epic Records. Pierwszym wydawnictwem w nowym miejscu zostało “The Moon & Antarctica” (2000). Album zrywał z hałaśliwym, pustynnym rockiem pierwszych albumów i przynosił bardziej wypolerowaną produkcję. Z drugiej strony, teksty i brzmienie na tej płycie są szczególnie mroczne i chłodne, pełne tłumionej złości.

Po kilku zmianach w składzie, zespół powrócił w 2004 z “Good News for People Who Love Bad News” i sięgnął po światową sławę. Album przyniósł hity “Float On” i “Ocean Breathes Salty”. Znalazł się na czołowych miejscach list przebojów i sprzedał w ponad milionie egzemplarzy. Naturalnym stał się fakt, że od tego momentu Modest Mouse można było częściej spotkać w wielkich salach, a nie klubach na 500 osób. Dwa lata później, wspólnie z Johnnym Marrem, gitarzystą legendarnych The Smiths, Modest Mouse nagrali album “We Were Dead Before the Ship Even Sank” (2007), który zadebiutował na pierwszym miejscu listy Billboardu. Do dziś to jeden z największych sukcesów w historii amerykańskiej alternatywy. Na nowy album Modest Mouse czekaliśmy osiem lat. 15 marca ukaże się “Strangers To Ourselves”, szóste studyjne wydawnictwo amerykańskiego zespołu.

Wszystko zaczęło się od lokalnego, dorocznego konkursu muzycznego, który w 2010 roku wygrał nikomu nieznany czteroosobowy folkowy zespół Of Monsters and Men. Po wygranej, do grupy dołączyły dwie osoby i w takim składzie rozpoczęli trasę po rodzimej wyspie oraz pracę nad nowymi utworami. Jeden z nich, “Little Talks”, zaprezentowali jesienią 2010 roku międzynarodowej publiczności festiwalu Icelandic Airwaves oraz słuchaczom legendarnej rozgłośni KEXP. Światowa kariera tego nagrania to rajd po listach przebojów, kampaniach reklamowych, programach telewizyjnych i serialach. Dziś wideo “Little Talks” ma ponad 130 milionów wyświetleń. Wydany na przełomie 2011 i 2012 roku debiutancki album “My Head Is an Animal” to jednak nie tylko popularny singel otoczony 10 innymi piosenkami, ale świetny, przebojowy zestaw utworów zaaranżowanych na różne instrumenty – od dęciaków przez akordeon po dzwonki. Folk w wykonaniu Of Monsters and Man ma tę samą energię, którą publiczność pokochała np. u Mumford & Sons oraz nieco magiczny klimat, dzięki bajkowym tekstom wykonywanym w języku angielskim. Od listopada ubiegłego roku Of Monsters and Men pracują nad nowym albumem.

Wcześniej udział w festiwalu Open’er potwierdzili: Hozier, Alt-J, Jonny Greenwood, Kasabian, St. Vincent, Eagles Of Death Metal, José González a także Swans, The Dumplings, Flume, Tom Odell, Kendrick Lamar, Thurston Moore i Chet Faker.

Karnety i bilety:

Karnet 4-dniowy – 550 zł
Karnet 4-dniowy + pole namiotowe – 630 zł
Karnet weekendowy – 350 zł
Bilety jednodniowe – 207 zł

Bilety dla dzieci:
Od 3 do 12 roku życia – 50% ceny: karnet 4-dniowy – 275 zł, karnet 4-dniowy + pole namiotowe – 315 zł, karnet weekendowy – 175 zł, bilety jednodniowe – 103 zł
Dzieci do 3 roku życia: udział bezpłatny.

aka | alter art

Pierwszy polski koncert Modest Mouse będzie prawdziwym świętem dla fanów amerykańskiej alternatywy. Dzięki temu Open’er po raz kolejny stanie się miejscem historycznego wydarzenia, jak choćby trzy lata temu, kiedy do Polski trafiła formacja Pavement.

Modest Mouse są przykładem niecodziennego sukcesu. Ich surowa, nie do końca przystępna muzyka, ozdobiona mrocznymi, bardzo osobistymi tekstami, znalazła drogę do szerokiej publiczności, podczas gdy ich muzycznych rówieśników podziwiało tylko wąskie grono fanów. Zespół został założony w 1993 roku przez gitarzystę i wokalistę Isaaca Brocka, basistę Erica Judy’ego i perkusistę Jeremiaha Greena. Rok później zespół wkroczył do studia Calvina Johnsona, legendarnego założyciela Beat Happening i właściciela wytwórni K Records, by dokonać pierwszych nagrań. Johnson wydał siedmiocalówkę “Blue Cadet-3, Do You Connect?” w swoim labelu. Modest Mouse od razu zaczęli prace nad albumem długogrającym, które szybko zarzucili. Materiał z tych sesji ukazał się dopiero w 2001 r. pod nazwą “Sad Sappy Sucker”. Zamiast niego, Modest Mouse wydali kilka singli i EP-kę “The Fruit That Ate Itself”, która teraz ma wartość kolekcjonerską, z Johnsonem za konsoletą, ale zaraz po jej wydaniu przeniosła się do innej lokalnej wytwórni, Up Records.

Pierwszym długogrającym krążkiem zespołu został “This Is a Long Drive for Someone with Nothing to Think About”, wydany w 1996. Płyta zebrała doskonałe recenzje w niezależnej prasie muzycznej i obecnie ma status kultowej dzięki takim hymnom, jak otwierający ją “Dramamine”. W 1997 zespół podążył za ciosem, wydając “The Lonesome Crowded West”, która sprzedawała się świetnie, jak na warunki niezależnej wytwórni. Zespół zdobywał coraz większy rozgłos, co przypieczętował kontraktem z dużą wytwórnią, Epic Records. Pierwszym wydawnictwem w nowym miejscu zostało “The Moon & Antarctica” (2000). Album zrywał z hałaśliwym, pustynnym rockiem pierwszych albumów i przynosił bardziej wypolerowaną produkcję. Z drugiej strony, teksty i brzmienie tego albumu jest szczególnie mroczne i chłodne, pełne tłumionej złości.

Po kilku zmianach w składzie, zespół nagrał “Good News for People Who Love Bad News” (2004) i sięgnął po światową sławę. Album przyniósł hity “Float On” i “Ocean Breathes Salty”. Znalazł się na czołowych miejscach list przebojów i sprzedał w ponad milionie egzemplarzy, a zespół zaczął koncertować w wielkich salach. Dwa lata później do zespołu dołączył gitarzysta legendarnej grupy The Smiths, Johnny Marr. Marr nagrał z Modest Mouse album “We Were Dead Before the Ship Even Sank” (2007), który zadebiutował na pierwszym miejscu listy Billboardu, będąc jednym z największych sukcesów w historii amerykańskiej alternatywy. Z powodu dużej liczby koncertów, prace nad kolejnym albumem postępowały bardzo powoli. Aby umilić fanom czas oczekiwania, Modest Mouse wydali w 2009 r. album z “odrzutami” i singlami spoza albumów, “No One’s First, And You’re Next”. Brutalny, animowany teledysk o jasnej wymowie ekologicznej do promującego go singla, „King Rat”, został oparty na pomyśle przyjaciela zespołu, zmarłego niedługo przed premierą albumu, Heatha Ledgera.

Skunk Anansie to formacja, której fanom muzyki rockowej nie trzeba przedstawiać. Ich ostatni koncert na Open erze był niewiarygodnym popisem charyzmy i rockowego kunsztu. Cieszyliśmy się z ich reaktywacji po ośmiu latach studyjnego i koncertowego milczenia i liczyliśmy na więcej. Dostaliśmy także więcej. Od pamiętnego występu na gdyńskim lotnisku Skunk Anansie wydali dwa albumy – “Wonderlustre” w 2010 i “Black Traffic” we wrześniu ubiegłego roku. Teraz materiał z najnowszej płyty, będziemy mieli wreszcie okazję usłyszeć na żywo.

Przed przerwą, Skunk Anansie opublikowali trzy multi-platynowe albumy: “Paranoid And Sunburnt” (1995), “Stoosh” (1996) i “Post Orgasmic Chill” (1999), które sprzedały się w ponad 5-milionowym nadkładzie. Na wszystkich pokazali swoją ogromną wszechstronność, przenosząc się z politycznie nacechowanego thrash metalu do gorzkiego popu, dubu, hip hopu, a nawet orientalnych wpływów. W 1999 roku, dwa lata przed zawieszeniem działalności Skunk Anansie zostali headlinerem festiwalu Glastonbury. Przez prawię dekadę kiedy nazwa zespołu funkcjonowała wyłącznie w czasie przeszłym, muzycy zespołu skupieni byli na działalności solowej. Największy sukces osiągnęła rzecz jasna Skin, wydając dwa solowe albumy.

Na pierwszym po dziesięciu latach albumie Skunk Anansie, “Wonderlustre”, zobaczyliśmy zespół łączący ich znak firmowy – surowe rockowe riffy z funkiem, potężną perkusją i pewnym, dojrzalszym niż kiedykolwiek wcześniej wokalem Skin. “To był bardzo naturalne i niewymuszone – trochę jak powrót do domu”, mówili przed premierą swojej czwartej płyty, już w trakcie tej niezwykle udanej reaktywacji. “Mamy ogromną rzeszę fanów, którzy krzyczeli, abyśmy coś znowu zrobili. Wróciliśmy razem, bo jest miedzy nami chemia”. Chemii od 2009 roku jest na tyle dużo, że muzycy nagrali wspólnie kolejny album, “Black Traffic”. Obie płyty entuzjastycznie przyjęto w Polsce, a grupa została nagrodzona ESKA Award dla najlepszego zagranicznego zespołu rockowego, dlatego powrót na Open’era był czystą formalnością.

Wcześniej udział w festiwalu Open’er 2013 potwierdzili Blur, Arctic Monkeys, Queens of the Stone Age, Kings of Leon, Animal Collective, Disclosure, Maria Peszek i Tame Impala. Ponadto 7 lipca na terenie lotniska Babie Doły wystąpi Rihanna.

Bilety: karnet 4 dniowy (3.07.2013 – 6.07.2013) – 470 zł, karnet 4 dniowy + pole namiotowe 6 dni (2.07.2013 – 7.07.2013) – 550 zł, bilet jednodniowy – 189 zł, sprzedaż: Altersklep oraz w punktach sprzedaży sieci Ticketpro.

dd | informacja nadesłana