Kiedy w 1997 roku zespół Tosca wydał debiutancki album, zatytułowany “Opera”, uznano ich za kolejnych przedstawicieli prężnej wtedy sceny triphopowej, o tyle egzotycznych, że pochodzących z Wiednia. Trzy lata później, gdy zaprezentowali swoją kolejną płytę – “Suzuki” – mówiono, że przywracają na scenach klubowych uwielbienie dla latynoskich rytmów. Od tego czasu dołożyli do swojej dyskografii albumy z muzyką fortepianową, dubowe remiksy największych przebojów, zaczęli również współpracować z mniej lub bardziej znanymi austriackimi wokalistkami i wokalistkami, stając się w kraju prawdziwą muzyczną instytucją, a w 2009 roku ich działalność muzyczna została nagrodzona austriacką nagrodą Amadeusza dla najlepszej grupy pop/rockowej. Łącząc klubowe rytmy, popową wrażliwość i nieustającą pasję do eksperymentowania z różnymi rodzajami muzyki, Richard Dorfmeister i Rupert Huber, działający wspólnie od 1994 roku jako Tosca, zapracowali sobie w ciągu tych prawie dwudziestu lat na miano klasyków muzyki elektronicznej i nowych brzmień. W tym roku wydali najnowszy albumu “Odeon”. Austriaccy mistrzowie pojawią się na śląskiej imprezie z niesamowitym audio-wizualnym show, przygotowanym specjalnie na potrzeby prezentacji materiału z najnowszej płyty.

http://www.youtube.com/watch?v=7QEAHnQjZH8

Zupełnie nowych piosenek można się również spodziewać po Jamiem Lidellu. Brytyjski wokalista i kompozytor jest jednym z najbardziej cenionych artystów, związanych z szeroko pojętą muzyką elektroniczną. Artysta wraca do Polski z premierowym materiałem, wydanym w tym roku na albumie zatytułowanym po prostu “Lidell”, będącym wypadkową eksperymentów znanych z “Multiply” i chwytliwych przebojów, którymi zasłynął na opublikowanej w 2010 roku płycie “Compass”, uznawanej powszechnie za jeden z najlepszych albumów XXI wieku. Minimalistyczne brzmienia prosto z Berlina, przeplatane z funkiem, soulem i wokalnymi popisami, miksowanie na żywo kolejnych partii głosu i instrumentów – wszystko to sprawia, że występy Lidella stanowią niezapomniane widowisko, w którym charyzmatyczna osobowość wokalisty odgrywa równie wielką rolę, co muzyka, a publiczność jest co chwilę zaskakiwana zupełnie niespodziewanymi pomysłami, tworzącymi jednorodną, hipnotyczną całość.

Hipnotyczne wrażenia zapewni także jedna z najbardziej cenionych polskich kapel, eksperymentujących z muzyką z pogranicza rocka i elektroniki – Öszibarack. Zespół pojawi się w Katowicach z świeżymi utworami z tegorocznej płyty “12″, która ukazała się w kwietniu i już bywa opisywana jako jeden z żelaznych kandydatów do tegorocznej polskiej płyty roku. Sięgając po wzorce znane z krautrocka, dance punka, czy rave’owej klasyki, Öszibarack w 2013 roku jest zupełnie innym zespołem, niż grupa która nagrywała takie płyty jak “Moshi Moshi” i “Plim Plum Plam”, a ich najnowsze kompozycje, stworzone bez udziału towarzyszącej im wcześniej wokalistki, to prawdziwe koncertowe killery, zdolne wprowadzić w trans nawet najbardziej wybredną publiczność.

Dwudniowe Karnety (23-24.08.2013) dostępne są w cenie 150 zł na Ticketpro.pl, Ticketportal.pl, Wlotki.pl, Biletin.pl oraz w Jazz Clubie Hipnoza w Katowicach.

VIII edycji Tauron Nowa Muzyka odbędzie się między 22 a 25 sierpnia w nowej siedzibie Muzeum Śląskiego, w Katowicach.

aka | informacja nadesłana

Tak się jakoś ostatnio składa, że dane mi jest dzielić się wrażeniami o płytach zespołów, które zdecydowały się coś zmienić. To skład, to wydawcę, język, w którym śpiewają, charakter swojej muzyki. Szczęśliwym trafem w każdym z przypadków, z którym miałem do czynienia, zmiana wychodziła artyście na dobre. Czy wyjdzie Öszibarack? Na odpowiedź na to pytanie przyjdzie pewnie jeszcze trochę poczekać, lecz nic nie wskazuje na to, by miała to być partykuła “nie”.

Wrocławianie przez lata zbudowali sobie świetną markę wysokiej jakości ambitną elektroniką, którą wydali za mąż za elegancki pop. Zenit takiego grania osiągnęli płytą “Plim Plum Plam”, na której było i poczucie humoru, i zabawa, skoczność, frywolność, a do tego świetne wokale DJ Patrisi. Wokalistki już w Öszibarack nie ma, więc i muzyka grupy musiała się zmienić. Teraz dźwięki instrumentów muszą opowiadać historię, nie słowa. Wprawdzie na “12″ mamy piosenki, które stanowią pomost do wcześniejszego oblicza (świetna “The Tide” feat. Chmara), lecz w zdecydowanej przewadze jest granie instrumentalne, mocno ilustracyjne, na solidnej podbudowie żywych bębnów (kapitalnie prezentuje się instrumentalny “The Tide”). Trudno krążek opisać jako set didżejski. Do pewnego stopnia to uprawnione, trochę można się przy tej muzyce powyginać śmiało w klubie ze znajomymi. Ale przede wszystkim jest to silnie transowe granie, chwilami z bardzo przyspieszonymi i zapętlonymi syntetycznymi fragmentami, czerpiące z co najmniej paru źródeł. Klasyków elektroniki pokroju Jarre’a, Schulze, Tangerine Dream, jak i ich komercyjnych epigonów z lat 80. zarówno ze sceny popowej, jak i alternatywnej. “12″ byłaby niezłą ilustracją filmu o podróży w kosmos lub produkcji science fiction, w której jest miejsce na marzenia, refleksje, melancholię, ale też i na elementy tajemnicze i wyrafinowanie erotyczne. Płyta chyba lepiej smakuje, jeśli kosztuje się jej w mniejszym, sprawdzonym gronie.

Öszibarack zbudowali swoją dobrą markę dzięki temu, że nie tworzą muzyki sztucznej, przekombinowanej w studiu, aczkolwiek ze zdobyczy technologii korzystają przecież. Ich kompozycje żyją i choć dziś, po blisko 10 latach istnienia zespołu, mają mniej imprezowy puls, niezmiennie przyciągają, zaciekawiają. Bodek Pezda, postać doskonale znana na polskiej scenie alternatywnej i wydawca “12″, napisał o krążku, że na nim “kwartet przeniósł się na nowy poziom sztuki klubowego szamanizmu”. Całkiem trafnie to ujął.

Lesław Dutkowski | 2.47 Records

Najbardziej spektakularnie zapowiada się występ drum’n'bassowego producenta o pseudonimie Netsky, który nigdy wcześniej nie występował w Polsce z całym zespołem. Na scenie fani zobaczą nie tylko syntezatory czy laptopy, ale i perkusję oraz kilku wokalistów. Artysta zapewne zagra materiał z dwóch świetnie przyjętych płyt, wydanych nakładem słynnej Hospital Records.

Również w pełnym składzie, na Audioriver przyjadzie grupa Gus Gus – genialne znane islandzkie trio, umiejętnie łączące dobry pop z muzyką taneczną. Zespół z Reykyaviku na koncie ma już 8 albumów studyjnych oraz takie hity, jak “David”, “Ladyshave” czy “Over”, a jeszcze w tym roku fani spodziewają się następcy świetnie przyjętej płyty “Arabian Horse” wydanej w 2011 roku.

Również live, choć w pojedynkę, zagra znany szkocki producent muzyki techno, Alex Smoke, który w zeszłym tygodniu wydał solowy album pod pseudonimem Wraetlic. Nowe wcielenie jest bardziej mroczne, eksperymentalne i… pełne wokali samego Aleksa, który zarówno na płycie, jak i podczas koncertów, bardzo często chwyta za mikrofon.

Kolejne dwie gwiazdy to artyści czołowi, ale wywodzący się z różnych epok. Jeff Mills to jeden z pionierów techno, działający na scenie od początku lat 80. i mający na koncie ponad 20 albumów i niezliczoną liczbę singli. Tale of Us to z kolei odkrycie ostatnich lat – włoski duet, który w najlepszy z możliwych sposobów surfuje na fali dzisiejszej popularności dobrego house’u. Dziewiąte miejsce na liście najlepszych DJ-ów wg serwisu Residentadvisor.net najlepiej potwierdza bardzo wysoką pozycję Tale of Us.

Na festiwalu po raz pierwszy wystąpi wrocławsko-warszawski kolektyw Öszibarack. Grupa łącząca elektronikę i gitary wkrótce wydaje swój czwarty album, więc wizyta w Płocku jest jak najbardziej na miejscu.

Audioriver odbędzie się w dniach 26-28 lipca na plaży w Płocku oraz tamtejszym Starym Mieście. Oprócz koncertów na plaży, w jego skład wejdą m.in. Targi Muzyczne oraz Kino Festiwalowe.

aka | informacja nadesłana