Jest to projekt wyjątkowy, a powstał  z miłości do muzyki i… jedzenia.  Pierwsza odsłona serii to kulinarno-muzyczna wyprawa na południe Europy, do słonecznych, apetycznych Włoch. Na projekt składają się dwie płyty wypełnione klasykami włoskiej piosenki z lat 50 i 60, wśród których znajdziemy przeboje Sophii Loren, Domenico Modugno  czy Marino Marini. Ta muzyczna podróż  stała się inspiracją dla zamieszczonych w książeczce przepisów na włoską kolację, które opracowane zostały przez jeden z warszawskich klubów kolacyjnych The Gustators. Dzięki takiemu połączeniu „Soul Kitchen: Italy” to rodzaj muzyczno-kulinarnej przygody w smakowitym klimacie retro, która z pewnością zainspiruje do kuchennych eksperymentów.

CD 1 Gotuj !

Intro: Rosemary Clooney – Mambo Italiano
Sofia Loren  – Mambo Bacan
Domenico Modugno – Volare (Nel Blu Dipinto
Tony Renis – Quando Quando Quando
Colombo – Casetta In Canadà
Aurelio Fierro  – Tu Vuo’ Fa’ L’Americano
Flo Sandon’s – Maria Cristina
Marino Marini – Guaglione
Nini Rosso – La Ballata Della Tromba
Dino Giacca  – Luna Rossa
Nilla Pizzi  – Papaveri E Papere
Paolo Bacilieri  – Domenica E’ Sempre Domenica
Aurelio Fierro    – Fragole E Cappellini
Flo Sandon’s  – Era Un Omino
Achille Togliani  – Signora Fortuna
Quartetto Cetra  – In Un Palco Della Scala
Nicola Arigliano  – Maruzzella

CD 2 Jedz!

Intro: Henry Mancini  – La Dolce Vita
Domenico Modugno  – Musetto
Flo Sandon’s  – Verde Luna
Roberto Murolo  – Scalinatella
Sergio Bruni  – Parlami D’Amore Mariù
Marino Marini  – La Più Bella Del Mondo
Flo Sandon’s  – Viale D’Autunno
Nilla Pizzi  – Vola Colomba
Teddy Reno – Trieste Mia
Vittorio De Sica  – Munasterio ‘E Santa Chiara
Katyna Ranieri  – Canzone Da Due Soldi
Aurelio Fierro  – Tutte Le Mamme
Ernesto Bonino  – Tu Che M’Hai Preso Il Cuor
Silvio Bernini  – Sedici Anni
Nilla Pizzi  – Grazie Dei Fiori
Salviati Rino – Buongiorno Tristezza
Carlo Bergonzi  – Lasciami cantare una canzone

Muzyka wykonywana przez trzech genialnych instrumentalistów Józefa Skrzeka, Apostolisa Anthymosa i Jerzego Piotrowskiego była świeża, posiadała siłę, melodykę i takie emocje, które pamiętam do dzisiaj. Słuchałem ich płyt tak często, jak Pink Floyd czy King Crimson. Moim zdaniem to był przełom w polskiej muzyce rockowej. Śledziłem później ich karierę, między innymi wspaniały okres, kiedy nagrali z Czesławem Niemenem album „Marionetki“. Do dzisiaj uważam, że to jeden z najlepszych albumów Czesława Niemena, zagrany w brawurowy sposób przez grupę Józefa Skrzeka. Miałem szczęście wielokrotnie pracować z Józkiem.

Nagrywa często na organach Hammonda oraz innych instrumentach elektronicznych partie pisane do różnych filmów. Nagrał też ze mną płytę „Silence, night and dreams“. Graliśmy tę muzykę wiele razy na koncertach, między innymi na Akropolu w Atenach, w Salonikach, w Londynie w Barbican Hall czy też w Paryżu w sali Grand Rex. To zawsze jest fantastyczna współpraca. Józek jest nie tylko wielkim muzykiem, ale fantastycznym i dobrym człowiekiem, pełnym poczucia humoru, które rozbraja często napiętą sytuację na koncertach czy też w studio. Kiedyś w trakcie rozmowy zapytałem go czy istnieją gdzieś taśmy wielośladowe z nagraniami jego przełomowych kompozycji. „Memento z banalnym tryptykiem“, „Loneliness“ czy „Z miłości jestem“ to jedne z najpiękniejszych kompozycji, jakie kiedykolwiek słyszałem. Okazało się, że istnieją. Kilka taśm zostało nam wypożyczonych dzięki uprzejmości Polskiego Radia Opole, gdzie ta muzyka była pierwotnie nagrywana.

Chciałem zmiksować to jeszcze raz, na nowo, po swojemu, żeby tych pięknych kompozycji można było posłuchać w wersji, która zrodziła się w mojej wyobraźni. Broń Boże nie jest to moja negacja pracy reżyserów dźwięku, którzy wtedy robili nagranie i zgranie tych utworów. Zresztą zgrywając tę muzykę w moim studio w Niepołomicach nic nie zmieniliśmy, ani jednej nuty. Nic nie było dogrywane. Ten materiał jest taki, jaki wówczas został nagrany. Chciałem tylko, kierując się moją wyobraźnią i moim muzycznym gustem, zmiksować te utwory dla siebie, mając nadzieję, że dla państwa, którzy słuchacie tego albumu też będzie to interesujące spotkanie po latach.
Tym samym chciałem złożyć hołd Józkowi, jego wielkiej muzyce i wspaniałym muzykom, pamiętając jego słowa z wywiadu sprzed lat: S-szukaj B-burz i B- buduj.

Jeszcze raz dziękuję Józkowi Skrzekowi, że zgodził się na ten eksperyment.