Obraz oparty jest na prawdziwej historii dziennikarza i poety Marka O’Briena, który od szóstego roku życia cierpiał na polio. Dojrzały już mężczyzna choć nie jest sparaliżowany, z powodu zwiotczenia mięśni przywiązany jest do łóżka i większość czasu musi spędzać pod specjalną aparaturą umożliwiającą mu oddychanie. W pewnym momencie, jedyne czego Mark pragnie to kontakt fizyczny z kobietą. Po konsultacji z księdzem i terapeutką, decyduje się zaangażować seksualną surogatkę, pomagającą niepełnosprawnym w doznawaniu cielesnych rozkoszy.

Reżyser stawia na naturalizm, ale w jego ładnym wcieleniu. Bez surowości czy wulgarności, choć nie trudno przy takim temacie było przekroczyć tę granicę. Nie ma więc pięknych, kolorowych, hollywoodzkich obrazków, lecz proza życia w lekko poetyckiej otoczce. Gdzieś momentami twórca przejawia słabość do komedii romantycznych i prowadzi swą historię w tym kierunku. Nie ma jednak obaw. Nic lukrowo-landrynkowego z tego nie wychodzi. Ot, odrobina słodyczy i jakże potrzebnej czasem naiwności. Najczęściej to jednak pełna urokliwych niuansów opowieść o bliskości, fascynacji, marzeniach. Ale także o wielkich dylematach, lękach, konfliktach, poważnych decyzjach. O zderzeniu religii z pragnieniami, o wyrzutach sumienia i wstydzie skonfrontowanych z ludzką naturą.

Nie sposób nie docenić wrażliwej, ale i stanowczej, profesjonalnej Helen Hunt oraz znakomitego, niesłychanie przekonującego, prawdziwego Johna Hawkesa, aktorską perełką jest jednak William H. Macy w roli postępowego księdza o otwartym umyśle.

Z obrazu Lewina bije ciepło i optymizm, ale nie w przesadnej, ekstatycznej, zaraźliwej formie. To raczej podskórne, delikatne przypominanie, że każdy dzień się liczy i w każdej chwili może nas spotkać coś dobrego. Że jedna osoba może zmienić nasze życie na zawsze.

Joanna Moreno | Imperial – Cinepix

“Kwiaty wojny”, którego reżyserem jest Zhang Yimou, to wojenna epopeja z Chin. W rolach głównych wystąpili Christian Bale oraz Ni Ni. Akcja rozpoczyna się w 1937 roku podczas japońskiej inwazji na Chiny.

“Sesje” Bena Lewina to z kolei komediodramat nagrodzony na festiwalu Sundance. W obrazie występują John Hawkes, Helen Hunt, William H. Macy. Bohaterem jest zbliżający się do czterdziestki, dotknięty paraliżem niemal całego ciała mężczyzna, który postanawia poznać smak seksu, a w obawie o swą sprawność opłaca terapeutkę (jej specjalnością jest leczenie zahamowań seksualnych).

Kolejna przedpremierowa propozycja to policyjny film akcji “Koniec zmiany”, w którym zobaczymy Jake’a Gyllenhaala i Michaela Peñę. Grają oni policjantów z Los Angeles, którzy przekraczają swoje uprawnienia, gdy postanawiają zająć się sprawą narkotykowego kartelu.

Ponadto podczas festiwalu przed oficjalną dystrybucją pokazane zostaną produkcje “Fuck For Forest” Michała Marczaka (kontrowersyjny dokument o grupie Fuck For Forest, która zbiera fundusze na projekty ekologiczne, sprzedając filmy pornograficzne własnej produkcji), “Pokłosie” Władysława Pasikowskiego, “Raj: Wiara” (druga część filmowej trylogii o trzech cnotach chrześcijańskich – miłość, wiara, nadzieja, którą scala tytuł “Raj”), “Samsara” (Ron Fricke powraca na ekrany filmem kręconym wyłącznie na taśmie 70 mm z muzyką Lisy Gerard z Dead Can Dance) oraz “Zostań ze mną” (pełna emocji opowieść o zmaganiach dwóch nowojorczyków z miłością, przyjaźnią i uzależnieniem).

Warszawski Festiwal Filmowy odbędzie się między 12-21 października. Pełny program zostanie ogłoszony 26 września. Więcej na stronie Wff.pl.

aka | informacja nadesłana