Zniknęła broda i jarmułka, a włosy Matisyahu ufarbował na jasny blond. Tak przynajmniej prezentuje się w wideoklipie do promującej czwarty krążek przebojowej i słonecznej piosenki o tytule, nomen omen, “Sunshine”. Inny wizerunek i publiczne ogłoszenie, że nie zamierza już tak mocno jak do tej pory podkreślać swojej żydowskości, wcale nie oznacza, że Matisyahu odciął się zupełnie od bliskowschodnich korzeni. Elementy muzyki z Bliskiego Wschodu oraz tradycyjne instrumenty są dość wyraźnie obecne na “Spark Seeker”. Lecz najbardziej słychać, że artysta jest jakby bardziej radosny, optymistyczny. Matisyahu raczej miło kołysze, cieszy się tym, co robi, czuć, że jest szczęśliwy. Jeżeli deklarując oddalenie się od zbytniej religijności mówił o odrodzeniu, to chyba właśnie na tym ono ma polegać.

Matisyahu współpracował z producentem (Kool Kojack), który wcześniej dbał o brzmienie płyt Nicki Minaj czy Ke$hy. Być może miało to pewien wpływ na to, że czwarta płyta Amerykanina orbituje wokół popu silnie nasączonego współczesną elektroniką. Do tego dodajmy R&B, hip-hop i tak bliskie mu reggae. Nie ma tak mocnych, rockowych momentów, jakie były na krążku “Lights” (“Darkness Into Light, “So Hi So Lo”). Jednak nie znajdziemy tu również tak wyrazistych i zapadających w pamięć kawałków jak dwa wspomniane w poprzednim zdaniu plus “Struggla” i “On Nature” z poprzedniej płyty. Chociaż wymienione “Sunshine” czy “Fire Of Freedom” mają zadatki, by stać się hitami.

Matisyahu ciekawie wypada wokalnie. Zarówno we wcieleniu popowym, jak i reggae’owym oraz hiphopowym. Słychać w jego głosie wpływy Boba Marleya, a czasami śpiew Amerykanina jest ciekawą krzyżówką Lenny’ego Kravitza i Anthony’ego Kiedisa z Red Hot Chili Peppers. Ci, którzy woleli go z czasów brody i jarmułki mogą być lekko rozczarowani. Lubiący twórców poszukujących, eksperymentujących “Spark Seeker” raczej przekona. Zaliczam się do tej drugiej grupy. Matishayu zmienił się ciekawie.

Lesław Dutkowski | Thirty Tigers