Znajomi spotykają się na brunchu, który urządzają sobie regularnie. Są to trzy pary z niemałym stażem oraz Tracy, która przyprowadza kolejnego chłopaka. Przyjemne spotkanie w gronie przyjaciół dość szybko zmienia się jednak w katastrofę, kiedy okazuje się, że gospodarze się rozwodzą. Równie szybko tę nieprzyjemną wiadomość przyćmiewa jeszcze gorsza – w wyniku wybuchu bomb z bronią chemiczną, wszyscy za kilka godzin zginą.

Scenariusz bazuje na prostym pomyśle – jak zachowują się ludzie w obliczu nadciągającej katastrofy. Nierzadko, zgoła inaczej niż należałoby przypuszczać. Na tym polega główna siła filmu Todda Bergera. Choć porusza się po znanych schematach (seks, narkotyki, gorzkie żale, odrodzenie miłości), nie robi tego schematycznie. Pozornie mamy wszystko, czego można się spodziewać od teorii spiskowych po niemoralne propozycje, jest jednak nieco inaczej niż oczekujemy. Od banalnej komedii, “Taką piękną katastrofę” różnią subtelności, minimalne przesunięcia akcentów, niewymuszony humor, właściwa dawka absurdu i delikatny alternatywny sznyt.

Berger nie mówi nic nowego, nie odkrywa nieznanej dotąd natury człowieka, ale celnie wskazuje ludzkie słabości i ułomności. Umiejętnie też zagęszcza atmosferę, potęguje emocjonalne napięcie. Przede wszystkim, opowiada swą historię w niesztampowy sposób, na luzie, zabawnie i inteligentnie.

Joanna Moreno | M2 Films