Dobre geny, dobry pomysł, dobrzy współpracownicy, a efekt? Bardzo dobry.
“Mój big-bit” to szalenie ciekawy twór. Mieszanka coverów piosenek mamy Ani Rusowicz, Ady, z repertuaru Niebiesko-Czarnych oraz jej własnych numerów. O dziwo, choć utwory dzieli kilkadziesiąt lat, całość brzmi spójnie i naturalnie. Co najbardziej zaskakujące, Rusowicz nie poszła na łatwiznę i nie nagrała nowocześnie brzmiących kawałków. Wręcz przeciwnie, jej płyta to podróż do lat 60. i 70. Mnóstwo niecodziennych pomysłów aranżacyjnych (fragmenty “Musisz się zakochać” z fletem w roli głównej przypominają dokonania Anawy), rockandrollowa energia, trochę bluse’owych gitar, szalone Hammondy, genialne, soulowe dęciaki, wielobarwne taneczne rytmy, elektroniczne smaczki i ten niedzisiejszy (uwaga, to komplement!) wokal. Całości dopełnia bardzo retro grafika.
O płycie Ani Rusowicz można powiedzieć bardzo dużo. To z jednej strony hołd dla mamy wokalistki, z drugiej – jak podkreśla sama artystka – próba przekazania, co jej w duszy gra. To znakomity mariaż starego z nowym, oldschoolowego ze współczesnym (nie brakuje bowiem subtelnie wplecionych elementów na miarę XXI wieku), organicznych brzmień z elektroniką. “Mój Big-Bit” to także, jak wskazuje tytuł, odświeżenie bigbitowej formuły czy wręcz przedstawienie jej młodemu słuchaczowi. To rzecz niesłychanie kolorowa, niezwykle pozytywna, intrygująca, oryginalna. Co jednak najbardziej mnie urzeka… szalenie dziewczęca. Pełna wdzięku i uroku, ciut frywolna, ale zrazem nieco niewinna i naiwna. Ania śpiewa o typowych dziewczęcych problemach, rozterkach, przemyśleniach. Nie ma w tym rzewnego rozżalenia, dramatyzmu. To humorystyczne, zawadiackie, eleganckie, wysmakowane piosenki, czego najlepszym przykładem autorski, naprawdę świetny numer artystki – “Babskie Gad-Anie” z gościnnym udziałem Ani Dąbrowskiej.
Nie będzie przesadą stwierdzenie, że “Mój big-bit” to płyta absolutnie wyjątkowa i unikatowa. Nietuzinkowy skarb na polskiej scenie pop-rockowej.
Anna Szymla | universal music polska
Dodano: