We wrześniu 2011 roku przedstawiciele studia Warner Bros. poinformowali, że są zainteresowani nakręceniem kontynuacji przeboju Burtona z 1988 roku. Na pokład wszedł scenarzysta Seth Grahame-Smith, zaproszenie otrzymał także Michael Keaton, odtwórca głównej roli w oryginalnym filmie. Burton potwierdził wówczas, że weźmie udział w projekcie, jednak nie zdradził, w jakim wymiarze. Później tłumaczył, że decyzję o ewentualnej reżyserii uzależnia od jakości scenariusza. Seth Grahame-Smith najwyraźniej spisał się na medal, bo Burton już rozpoczął rozmowy z przedstawicielami Warner Bros.

Także Keaton, choć mocno zajęty innymi projektami, ma powrócić na plan. W 2010 roku aktor przyznał, że rola Beetlejuice’a to jedna z niewielu w jego karierze, które powtórzyłby bez wahania.

Przypomnijmy, że oryginalny “Sok z żuka” to film, który z Tima Burtona uczynił reżysera z pierwszej ligi Hollywood. Bohaterowie obrazu to para duchów mieszkająca w domu w Nowej Anglii. Gdy do posiadłości wprowadzają się młodzi nowojorczycy, duchy muszą na to odpowiednio zareagować. Oprócz Michaela Keatona w obrazie zagrali m.in. Catherine O’Hara, Jeffrey Jones, Alec Baldwin, Winona Ryder i Geena Davis. Film nagrodzono Oscarem za charakteryzację.

akomi | Collider.com

Film, znany do niedawna pod roboczym tytułem “Deep Tiki”, to romantyczna komedia o zhańbionym konsultancie do spraw zbrojeniowych (Bradley Cooper), który zostaje wysłany na Hawaje. Na miejscu ma nadzorować wystrzelenie nowego satelity szpiegowskiego. Pośród plaż, palm i słońca mężczyzna zaczyna na nowo odkrywać siebie i miłość.

W komedii wystąpią także Emma Stone, Rachel McAdams, Alec Baldwin i Danny McBride.

akomi | Collider.com

“Blue Jasmine” triumfalnie kroczy przez amerykańskie ekrany i budzi zachwyt krytyków, dostrzegających w bohaterach nawiązania do Tennessee Williamsa i jego “Tramwaju zwanego pożądaniem”. Tym razem mistrz skupia uwagę nie na związkach damsko-męskich (choć z ich portretu nie rezygnuje), a na bardziej skomplikowanych relacjach społecznych, kryzysie ekonomicznym i moralnym. Spostrzega wiele, ale niemal nic, czego jeszcze byśmy nie wiedzieli.

Barwna, acz wyjątkowo antypatyczna postać tytułowej Jasmine to zdecydowanie największa siła nowego dzieła Allena. Artysta z pomocą grającej brawurowo Blanchett kreśli niezmiernie ciekawy portret kobiety nie na skraju załamania nerwowego, ale w samym jego centrum. To bohaterka, która garściami połyka kolejne pigułki Xanaxu i popija je Martini, popada w bezdech i zaczyna mówić do siebie na środku ulicy i w samolocie. Poznajemy ją w momencie, gdy postanawia rozpocząć swoje życie na nowo – po utracie męża i całego majątku leci z Nowego Jorku do ubogiej siostry w San Francisco. Przez lata żyła w mydlanej bańce luksusu i z niechęcią przyznawała się do rodziny z innej klasy społecznej. Dla “mieć” przymykała oko na rozgrywające się obok niej przekręty i oszustwa. Nie wierzyła, że jest zdradzana. Organizowała przyjęcia i prawiła komunały w czasie wypraw do Europy. Teraz pozostało jej tylko kilka ekskluzywnych garsonek i walizki Louisa Vuittona oraz ocean wspomnień i złudzeń, których trzyma się kurczowo jak tonący brzytwy. Bo Jasmine to nieuleczalna egoistka i mitomanka, której ambicje i oczekiwania znacznie przewyższają jej umiejętności i możliwości, nieszczęśliwa na własne życzenie.

O ile Jasmine zachwyca swoją wielowymiarowością i rozhisteryzowaniem, a nawet egocentryzmem i pozerstwem, o tyle pozostali bohaterowie “Blue Jasmine” narysowani zostali grubą kreską. Przypominają bardziej figury scenariuszowe, będące jedynie tłem, a nie żywymi ludźmi, z którymi Jasmine może wchodzić w prawdziwą interakcję. Wypowiadają dobrze znane nam kwestie i są przewidywalni w swoich decyzjach. Grający ich aktorzy są znakomici, ale te postacie, po prostu, nie bronią się. Są nazbyt stereotypowe.

Stereotypowe są również wnioski, które płyną z ekranu. Bogactwo psuje, egoiści zawsze egoistami pozostaną, a prawdziwe wartości i szczerość można odnaleźć już tylko wśród ludzi z tzw. klasy robotniczej. Cynik Allen oferuje wyjątkowo płaski komentarz społeczny. Choć Blanchett jest w “Blue Jasmine” wielka, a Sally Hawkins sympatyczna, nie potrafię bezkrytycznie zachwycić się tym filmem.

Dagmara Romanowska | Kino Świat

Aktor doszedł do odpowiednich wniosków po pogrzebie Jamesa Gandolfiniego, gwiazdora “Rodziny Soprano”.

- Poszedłem na pogrzeb Jimmy’ego i zdałem sobie sprawę, że Jimmy nie miał profilu na Twitterze – oznajmił Baldwin. – Był uwielbiany jako człowiek, podziwiany jako aktor, a media społecznościowe miał w głębokim poważaniu. Dopiero to do mnie dotarło.

Baldwin dodał także, ze najchętniej zniknąłby z show-biznesu.

- Gdybym tylko mógł, przestałbym grać w filmach, to byłaby najwspanialsza rzecz na świecie – skwitował gwiazdor.

Dorobek Aleca Baldwina zamyka rola w obrazie “Blue Jasmine” Woody’ego Allena.

akomi | worst previews

Na fotografiach, które można znaleźć pod tym adresem, zobaczyć możemy główne gwiazdy produkcji, w tym Cate Blanchett i Aleca Baldwina.

Przypomnijmy, iż bohaterką nowej komedii romantycznej Allena będzie kobieta, która z dnia na dzień traci swoje luksusowe życie w Nowym Jorku i przeprowadza się do San Francisco.

Woody’emu Allenowi tradycyjnie udało się zgromadzić imponującą obsadę. W “Blue Jasmine” wystąpią – poza Baldwinem i Blanchett – Sally Hawkins, Bobby Cannavale, Louis C.K., Andrew Dice Clay, Peter Sarsgaard i Michael Stuhlbarg.

Światowa premiera produkcji zapowiedziana jest już na 26 czerwca.

karo | Collider.com