Wieloletnie małżeństwo Anne (Emmanuelle Riva) i Georgesa (Jean-Louise Trintignant), pomimo zaawansowanego wieku, wiedzie aktywne życie. Dyskutują, czytają książki i gazety, chodzą na koncerty, słuchają płyt, w żartach wspominają młodość. Ta wspaniała, dobra starość zostaje jednak brutalnie przerwana chorobą. Paraliż uzależnia Anne od męża i powoli przemienia w wegetujące, bolące ciało i cierpiącą katusze duszę.

Czy zabójstwo może być aktem miłości? Michael Haneke nie jest pierwszym artystą, który zadaje pytania o eutanazję, chorobę, poświęcenie, miłość i godność. Nie jest też pierwszym, który bohaterami czyni starców (“Gran Torino”, “Pora umierać”, “Motyl i skafander”, “A Short Stay in Switzerland”, “Iris”). Niemniej, “Miłość” wywołała w ostatnich miesiącach spore poruszenie wśród krytyki. Zaskoczyła swoim minimalizmem i surowością, przyciągnęła nazwiskami twórcy i jego aktorów. Film zdobył canneńską Złotą Palmą i teraz dumnie wkracza do kin.

Trudno przejść obok “Miłości” obojętnie. Trudno to dzieło zignorować. Każdy widz odbierze je i oceni przez pryzmat własnych doświadczeń. W końcu – każdy z nas, w którymś momencie życia, zostanie (lub już został) skonfrontowany z podobnymi dylematami. Dotykając tematu uniwersalnego, pozostaje jednak “Miłość” obrazem głęboko zakorzenionym w konkretnej kulturze i tradycji, a przez to nieco hermetycznym i chwilami pretensjonalnym. Haneke przedstawia zachodnioeuropejski model rodziny (z dziećmi, które niemal nie mają kontaktu z rodzicami), intelektualistów. Decyduje się też na ograniczenie emocji i sentymentu na rzecz minimalizmu i konkretu.

“Miłość” jest bardziej poematem refleksji, niźli dramatem śmierci i przywiązania. Precyzyjny w swojej prostocie film, z wybitną kreacją dawno nieobecnego na ekranie Jean-Louise Trintignanta, niegdyś wielkiego amanta, nie wyłamuje drzwi, ale zaprasza do chwili zadumy i przypomina o kilku naprawdę ważnych pytaniach.

Dagmara Romanowska | gutek film

To opowieść o George’u i Anne, parze nauczycieli muzyki klasycznej, którzy mają po osiemdziesiąt parę lat. Kiedy Anne doznaje wylewu, ich związek dotyka kryzys. W rolach głównych występują Emmanuelle Riva i Jean-Louise Trintignant.

Niemiecki twórca ma już w dorobku Złotą Palmę. W 2009 roku otrzymał nagrodę za film “Białą wstążka”.

Poniżej lista nagrodzonych:
Złota Palma: Michael Haneke – “Amour”
Grand Prix: Matteo Garrone – “Reality”
Reżyseria: Carlos Reygadas – “Post Tenebras Lux”
Scenariusz: Cristian Mungiu – “Dupa dealuri”
Nagroda Jury: Ken Loach – “The Angels’ Share”
Aktorka: Cristina Flutur i Cosmina Stratan – “Dupa dealuri”
Aktor: Mads Mikkelsen – “Jagten”
Złota Kamera (debiut reżyserski): Benh Zeitlin – “Bestie z południowych krain”
Złota Palma w konkursie filmów krótkometrażowych: “Sessiz-be deng”

aka | inf. własna