Najpierw zauważono „Zmruż Oczy”, potem doceniono „Sztuczki”, które poradziły sobie także komercyjnie i zostały sprzedane do m.in. Holandii, Norwegii, Hiszpanii, Belgii, a nawet Korei Południowej. „Imagine” powstało już nie tylko za polskie pieniądze, ale także kilku krajów europejskich, a w głównych rolach pojawiły się gwiazdy – Alexandra Maria Lara, Niemka o rumuńskich korzeniach i Edward Hogg, Brytyjczyk znany choćby z filmu „Anonimus”.

„Imagine” to opowieść o niewidomych, o tym na jak różne sposoby mogą oni słuchając świata tak naprawdę go „zobaczyć”, ale też subtelne love story i głos poparcia dla buntowników, których zwycięstwa mogą mieć jednak gorzki smak. Jakimowski znakomicie wykorzystał każdy właściwie dostępny dla niego środek artystyczny. Grę aktorów, świetną ścieżkę dźwiękową Tomasza Gąsowskiego, ciepłe zdjęcia słonecznej Lizbony autorstwa Adama Bajerskiego i nieco baletowy momentami montaż. Potwierdził tym filmem, że poza znaną oczywiście na świecie Agnieszką Holland, i czekającym dopiero na odkrycie Wojtkiem Smarzowskim, jest być może najbardziej obecnie eksportowym reżyserem znad Wisły. W jego przypadku niemal dosłownie bo mocno podkreśla swoje warszawskie korzenie.

P.Szygalski/P.Skiba

Do ośrodka dla niewidomych w Lizbonie przyjeżdża instruktor, Ian, który uczy młodych pacjentów sztuki orientacji w przestrzeni. Choć jest żywym dowodem na skuteczność swych nauk, nie od razu zdobywa zaufanie podopiecznych. Jeszcze trudniej przekonać mu opiekunów, szczególnie, że jego metody są niecodzienne, kontrowersyjne, a nawet niebezpieczne.

Andrzej Jakimowski kusi, mami mnogością artystycznych sztuczek. Wspaniale operuje obrazem, przybliżając nam “perspektywę” bohaterów, pozwalając wczuć się w ich trudy, ale i zasmakować triumfów. Prawdziwym mistrzostwem jest dźwięk – genialnie wyeksponowany, wielowymiarowy, niesamowicie zróżnicowany. Odgrywa w tej historii kluczową rolę. Reżyser urzeka jednak nie tylko formą, ale i klimatem, refleksyjnym charakterem. Przyziemność i prostota subtelnie zderza się i przenika z poetyką, swoistą metafizyką. Choć reżyser ogranicza się do wąskiego tematu, bardzo konkretnej grupy, opowiada o sprawach uniwersalnych. O zaufaniu, odwadze, przyjaźni, małych zwycięstwach, ale i o błędach, kłamstwie, strachu. O tym, jak jedna osoba może mieć wielki wpływ na innych i o tym, że zawsze można coś zmienić.

“Imagine” jest przygodą, wycieczką w nieznane, a zarazem zwyczajną, niezwyczajną opowieścią o… życiu.

Joanna Moreno | Kino Świat