Dziennikarze porównują Factory Floor do post-punkowych klasyków Throbbing Gristle, a także do współczesnych Liars czy These New Puritans, ale zespół po swojemu sięga do korzeni. Wokalistka i gitarzystka Nik Colk, perkusista/wokalista Gabriel Gurnsey i klawiszowiec/basista/wokalista Dominic Butler mieli tupet: niezatytułowaną jeszcze EP-kę demo wysłali do perkusisty Joy Division i New Order, adresując ją po prostu “Stephen Morris, Macclesfield”. Paczka trafiła do adresata, któremu spodobało się to, co usłyszał – zremiksował potem utwór “Wooden Box”. Trio miało także okazję współpracować z takimi legendami, jak Psychic TV i Cosey Fanni Tutti ze wspomnianego Throbbing Gristle. Tegoroczny hipnotyczny singel “Fall Back” brzmi tak, jakby mogło brzmieć “Blue Monday” New Order, nagrane w 2013 roku, wzbogacone o dyskretny głos Nik-a la Kim Gordon z Sonic Youth z czasów no-wave’owej płyty “Confusion is Sex”. Grupa nagrywała m. in. w wytwórni Blast First Petite, co dobrze oddaje to, co dzieje się z uszami słuchaczy na koncertach. Powtarzalny hałas Factory Floor rzeczywiście budzi skojarzenia z fabrycznymi piętrami, ale jest to hałas, do którego chce się tańczyć.

Factory Floor wystąpią na Burn Selector Festival 7 września. Warszawska publiczność będzie miała okazję usłyszeć materiał z imiennego albumu zaledwie dwa dni przed jego premierą. “Factory Floor” ukaże się we wpływowej wytwórni DFA, odpowiedzialnej za nagrania m. in. LCD Soundsystem i Hot Chip.

Na imprezie wystąpią także M.I.A, The Knife, Archive, Breakbot, Busy P, Capital Cities, James Blake, Jessie Ware, Para One oraz When Saints Go Machine.

Festiwal odbędzie się na terenie torów wyścigów konnych Służewiec.

Bilety na Burn Selector Festival w sprzedaży: Karnet dwudniowy: 245 zł, Bilet jednodniowy: 155 zł.

aka | alter art

Świętna gra wybitnych polskich aktorów tj. Michał Żebrowski (Sęp), Anna Przybylska (Natasza), Paweł Małaszyński (Robaczewski), Piotr Fronczewski (Krasucki) , Andrzej Seweryn (Reatorski), Daniel Olbrychski (Bożek) Andrzej Grabowski (Raczek). Mirosław Baka (Rajski), jeden z bohaterów filmu „Sęp”, powiedział:  - To film, który trzyma mocno widza za mordę.

Przeczytaj więcej na ten temat: Recenzja filmu “Sęp”

Utwory brytyjskiej grupy Archive wprowadzają odpowiedni nastrój do filmu.

Na uroczystą premierę filmu przybyło wiele znanych nazwisk świata filmu, biznesu i polityki. Zapytaliśmy je o wrażenia po obejrzeniu filmu. Sprawdźcie sami co nam powiedzieli.

Mateusz Dubas

Akcja obrazu zaczyna się kiedy z sali rozpraw zostaje uprowadzony groźny przestępca. Okazuje się, że to kolejny niebezpieczny kryminalista, który zniknął w ostatnich latach. Śledztwo trafia w ręce Sępa (Michał Żebrowski) – policjanta, który wydaje się być pozbawiony uczuć. Do czasu, aż poznaje Nataszę (Anna Przybylska).

“Sęp” z założenia miał być nowoczesnym, dynamicznym, wciągającym kryminałem. Problem zaczyna się już z epitetem nowoczesny. Twórcy na każdym kroku starają się, by ich obraz nie przypominał polskich obrazów policyjnych i garściami czerpią z zachodnich patentów. To już nie zapyziały komisariat i policjant-prostak rzucający mięsem. Wnętrza schludne, sala rozpraw nowoczesna, a laborantka nie wygląda jak pani Stasia, lecz błyska udem w spódnicy z wysokim rozporkiem, no i nasz pan detektyw jest astrofizykiem i ma kota Teodora. Czołówka, montaż, soundtrack brytyjskiego zespołu – trzeba to docenić. Szkoda, że Eugeniusz Korin i jego ekipa nie znają umiaru.

Więcej na ten temat: Relacja wideo z premiery filmu “Sęp”

Dynamika bardzo szybko zaczyna irytować, bowiem w połączeniu ze skądinąd bardzo dobrą muzyką Archive, film co chwilę zmienia się w teledysk o dramatycznym wydźwięku. Za kolejnym razem jest to po prostu męczące. Z intrygą też jest niemały ambaras. Wnioski wyciągamy szybciej niż główny bohater, jest zbyt wiele czytelnych wskazówek, a rozwiązanie okazuje się po prostu absurdalne. Na tym nie koniec. Dialogi drętwe, a Paweł Małaszyński otrzymał iście karykaturalną rolę – bardziej przerysowanej postaci w naszym kinie dawno nie widziałam. Z kolei Żebrowski i Przybylska trochę nudzą, choć patrzy się na nich nad wyraz przyjemnie. Póki jeszcze śledztwo trwa, pomimo niedociągnięć ogląda się to nieźle. Muzyka Archive hipnotyzuje, zdjęcia ładne, kapitalne dekoracje, rozmowy Sępa z Teodorem niemal mają urok. I można by nawet przełknąć “Sępa” jako kopię zachodnich produkcji. Jako rozrywkowy kryminał. Niestety, jest jeszcze finał – patetyczno-romantyczne nieporozumienie.

Joanna Moreno | iti cinema

Akcja obrazu zaczyna się kiedy w centrum Europy nagle, bez śladu, zaczynają znikać ludzie. Śledztwo trafia w ręce Sępa (Michał Żebrowski) – policjanta, który wydaje się być pozbawiony uczuć. Twardy, nieprzekupny, bez zobowiązań i przysług do wyświadczenia innym. Do czasu, aż poznaje Nataszę (Anna Przybylska) – kobietę inną niż te, które spotykał do tej pory. Sęp rozpocznie niebezpieczną grę z przeciwnikiem wyprzedzającym go wciąż o krok. Odkryje świat, w którym ludzie prowadzą podwójne życie. Pierwszy raz, logiczne myślenie zamiast pomóc w wyjaśnieniu tajemniczych zaginięć, wpędzi go w pułapkę bez wyjścia. Nagle z łowcy zamieni się w zwierzynę. W obrazie zobaczymy także Pawła Małaszyńskiego, Daniela Olbyrchskiego, Andrzeja Seweryna, Piotra Fronczewskiego, Andrzeja Grabowskiego, Annę Dereszowską oraz Mirosława Bakę.

Oto tracklista:
“Lights”
“Bullets”
“Waste”
“Razed to the Ground”
“Dangervisit”
“Collapse Collide”
“Sit Back Down”
“Lines ”
“Pulse”
“I Will Fade”

W sierpniu ukazał się ostatni longplay Archive, “With Us Until You’re Dead”. Oficjalny teledysk z muzyką Archive do filmu prezentujemy poniżej.

aka | iti cinema

Organizator podkreśla, że w dniu imprezy w Gdańsku nie będzie już prowadzona sprzedaż wejściówek. Występ na Wybrzeżu będzie jednym z czterech, jakie brytyjska grupa zaplanowała w Polsce. Twórców “Again” będzie można jeszcze zobaczyć 27 listopada w Krakowie (Teatr Łaźnia), 28 listopada w Warszawie (Klub Stodoła) i 1 grudnia w Poznaniu (Hala numer 2, Międzynarodowe Targi Poznańskie).

Formacja na żywo promować będzie najnowszy album, “With Us Until You’re Dead”.

Płyta jest częściowo orkiestrowa, częściowo elektroniczna, a częściowo progresywna. – Zawsze komponowaliśmy utwory, które dotyczyły tematów społecznych czy politycznych, ale w przypadku tego album zależało mi na bardziej osobistych piosenkach, po prostu na piosenkach o miłości – wyjaśnia Darius Keeler z Archive. – Wychowywałem się, słuchając Otisa Readinga i chciałem, żeby w nowych utworach było trochę soulu, ale żeby jednocześnie też były zakręcone i eksperymentalne.

Bilety na pozostałe koncerty wciąż są w sprzedaży.

aka | go-ahead