„Dżej Dżej” promowany jest jako komedia, ale zdaniem KulisKultury.pl trudno jednoznacznie tak właśnie sklasyfikować ten tytuł. Więcej szczegółów na temat najnowszej, umiarkowanie udanej, polskiej premiery kinowej w recenzji tego filmu.

P.Szygalski/O.Klukowski

„Dżej Dżej” ma podobny punkt wyjścia jak obecna kilka miesięcy temu na naszych ekranach „Ona” Spike Jonza. Bohaterowie obu produkcji zakochują się w tworach współczesnej myśli elektronicznej (u Amerykanów jest to system operacyjny, w „Dżej Dżeju” GPS), które jak się okazuje mają swoje autonomiczne życie, mogą okazywać emocje, również te o charakterze erotycznym i co ważne mówią seksownym, damskim głosem. Różnica jednak między obiema produkcjami jest mniej więcej taka jak między rozmachem karier i wielkością popularności Scarlett Johansonn i Joaquin Pheonix oraz Justyny Sieniawskiej i Borysa Szyca, które to pary zagrały w obu tytułach.
Zakochany w GPS’ie o imieniu Carmen Dżej Dżej (od inicjałów bohatera Jurka Jureckiego. To żart, który sugeruje poziom śmieszności większości pozostałych żartów) szybko staje się niewolnikiem jej coraz większych oczekiwań, czego skutkiem będą podejrzane pożyczki, a potem coraz bardziej absurdalne przestępstwa. Dlaczego jednak Dżej Dżej w ogóle ulega fascynacji Carmen, dlaczego ta na zmianę doprowadza go „samospełnienia” erotycznego, albo obraża, dlaczego kochanek próbuję ją literalnie rozbić/z dobrym skutkiem zresztą/, by za chwilę rozpaczliwie “poszukiwać” w kolejnym, sprawnym GPS’ie? Dlaczego film jest czasem mało wyszukaną komedią, czasem społeczną krytyka instytucji tzw. chwilówek, których przedstawiciel (Paweł Burczyk) jest pokazany w niemal „kafkowskiej” konwencji? Dlaczego na koniec nomen omen kończy jak czarna komedia ożeniona z kryminałem i thrillerem? Każdy zresztą z tych gatunków trenowany jest przez scenarzystę, reżysera i spiritus movens całego zdarzenia czyli Macieja Pisarka bez większego wdzięku. Konia z rzędem temu kto odpowie na zadane przed chwilą pytania. Chaos, obecny również w grze nieschodzącego sprzed kamery Szyca, jest tak potężny, że pytanie o to czy z twórcami filmu leciał pilot jest czysto retoryczne. No chyba, że tak jak o twórczości Budki Suflera mówiono kiedyś „rock rolniczy”, tak „Dżej Dżeja” można nazwać „powiatowym postmodernizmem”.

Efekt jest taki, że film pozostanie dowodem niezrealizowanych ambicji Borysa Szyca, zagrania dobrej, ciekawie napisanej, pierwszoplanowej roli i mam wrażenie, że zrealizowanych (ku przerażeniu widzów) ambicji (sympatycznego skądinąd) Maciej Pisarka, który wreszcie, w wieku prawie 48 lat, ma na ekranach kin  pełnometrażowy debiut.

Piotr Szygalski

Aktorów będzie można zobaczyć w siódmym sezonie cyklu, którego akcja cofnie się w czasie i opowiadać będzie o Powstaniu Warszawskim. Prace nad nowymi odcinkami ruszą 29 kwietnia i potrwają do 12 sierpnia. Premiera planowana jest na antenie TVP2 na jesieni.

Na ekranie pojawią się Jan Wieczorkowski, Maciej Zakościelny, Jakub Wesołowski, Agnieszka Więdłocha, Magdalena Różczka, Karolina Gorczyca, Edyta Olszówka, Marta Nieradkiewicz, Borys Szyc, Ireneusz Czop oraz Mariusz Bonaszewski, a także Antoni Pawlicki, którego bohater – Janek Markiewicz – został zastrzelony w piątym sezonie.

Scenariusz nadchodzących epizodów napisali Jarosław Sokół i Ewa Wencel. Za kamerą staje Jan Hryniak.

Polski serial emitowany jest od 7 września 2008 roku. Fabuła koncentruje się na żołnierzach Związku Walki Zbrojnej/Armii Krajowej/Delegatury Sił Zbrojnych. Szósta odsłona odbywała się w 1946 roku i toczyła w Polsce, Monachium i Londynie.

aka | wirtualne media

Mieli wytrwać dwanaście godzin, bronili Westerplatte przez siedem dni. Obraz ukazuje historię zmagań garstki żołnierzy walczących z przeważającymi siłami niemieckimi w czasie kampanii wrześniowej 1939 roku.

To film o dramacie walki, o wyborach człowieka w obliczu śmiertelnego zagrożenia, o odwiecznym sporze wizji racjonalnej, którą reprezentuje major Sucharski (Michał Żebrowski) z wizją romantyczną pułkownika Dąbrowskiego (Robert Żołędziewski). Jeden nie chce skazywać swych żołnierzy na ostateczną zagładę, drugi pragnie walczyć do ostatniej kropli krwi.

Muzykę skomponował laureat Oscara Jan A.P. Kaczmarek, w głównych rolach wystąpili Michał Żebrowski i Robert Żołędziewski, a także m.in. Borys Szyc, Piotr Adamczyk, Andrzej Grabowski, Mirosław Baka, Kuba Wesołowski i Jan Englert.

aka | iti cinema

Ixjana dzieli widzów i krytyków. To klasyczny przypadek film, za którym się albo przepada, albo jest się jego zapiekłym wrogiem. Bracia Skolimowscy (młodszy, Józef, zmarł w zeszłym roku w Indiach) pracowali nad nim aż osiem lat, czyli z jednej strony był to dla nich ważny projekt, ale z drugiej być może niektórym filmom lepiej służy nieco krótszy czas powstawania. Tym niemniej Ixjana ma swoich wielkich zwolenników, inna sprawa, że analiza tego tajemniczego i mrocznego obrazu z podobną trudnością przychodzi fanom jak i wrogom. Film jest historią młodego pisarza, Marka (po raz pierwszy w tak dużej roli Sambor Czarnota), który po wizycie na całonocnym balu zorganizowanym przez ekscentrycznego milioner, budzi się odurzony alkoholem i narkotykami i tylko jednego jest pewien. Zabił swojego przyjaciela Artura (Borys Szyc)… Marek rozpoczyna mozolną próbę odtworzenia wydarzeń minionej nocy, w których sporą rolę odegrały też dwie kobiety grane przez Magdalenę Boczarską i Annę Dereszowską.