Niedawno piosenkarka zaskoczyła wszystkich swoimi gimnastycznymi i akrobatycznymi zdolnościami na Grammy. Wykonując piosenkę “Try”, Pink prezentowała w powietrzu piruety i inne skomplikowane figury. Na Twitterze zakomunikowała, że została poproszona o występ na rozdaniu Oskarów 2014. “Oskarowy” popis gwiazdy ma szansę okazać się tak samo ujmującym i znowu zachwycić publiczność.

Oprócz Pink, muzyczna oprawa będzie należała do Karen’a O, Pharrell’a Williams’a, U2 oraz Idiny Menzel. Galę ponownie poprowadzi Ellen DeGeneres. Anne Hathaway, Daniel Day-Lewis, Jennifer Lawrence i Christoph Waltz wystąpią w roli prezenterów.

http://www.youtube.com/watch?v=eDBccLN72gY

Joanna Pilska

W roli prezenterów pojawią się także zeszłoroczni laureaci: Anne Hathawey, Jennifer Lawrence i Daniel Day – Lewis. Ceremonia odbędzie się 2 marca w Los Angeles w Dolby Theatre. Poznamy wówczas tegorocznych zdobywców tej najważniejszej nagrody w amerykańskim przemyśle filmowym.

Jeśli chodzi o najbliższe projekty z udziałem Waltza to wkrótce pojawi się on w drugiej odsłonie “Szefowie wrogowie” oraz dramacie historycznym “Reykjawik”. Aktor zagra w nim samego Michaiła Gorbaczowa.

Natalia Romaniuk

Dzieło przedstawia historię wywiezienia z Iranu grupy urzędników, którzy zdołali wydostać się z ambasady amerykańskiej w Teheranie, gdy ta została w 1979 roku zajęta przez rewolucjonistów. Uciekinierzy znaleźli schronienie w domu kanadyjskiego ambasadora, ale nie mogli tam za długo zostać. Agent CIA, Tony Mendez, wpadł na nieprawdopodobny pomysł, jak wydostać ich z kraju, w którym Amerykanie traktowani byli jako wrogowie publiczni numer jeden. W misję zaangażował ludzi z Hollywood.

Najwięcej statuetek, cztery, wywalczyli twórcy filmu “Życie Pi”.

Nagrody aktorskie powędrowały do Daniela Day-Lewisa i Jennifer Lawrence (role pierwszoplanowe) oraz Christopha Waltza i Anne Hathaway (role drugoplanowe). Najlepszym reżyserem uznano Anga Lee, który nakręcił “Życie Pi”. Statuetkę ponownie odebrał Quentin Tarantino, tym razem za scenariusz oryginalny do “Django”. Twórcą najlepszego scenariusza adaptowanego okazał się Chris Terrio (“Operacja Argo”).

Muzyczne wyróżnienia otrzymali Adele i Paul Epworth za piosenkę “Skyfall” oraz Mychael Danna za ścieżkę dźwiękową do “Życia Pi”.

Oscary zostały wręczone po raz 85. Gospodarzem był Seth MacFarlane. Ceremonię uświetniły występy Adele, Shirley Bassey, Barbry Streisand czy obsady musicalu “Les Misérables -Nędznicy”.

Poniżej pełna lista laureatów:

Najlepszy film
“Operacja Argo”

Najlepszy aktor pierwszoplanowy
Daniel Day-Lewis za rolę w filmie “Lincoln”

Najlepsza aktorka pierwszoplanowa
Jennifer Lawrence za rolę w filmie “Poradnik pozytywnego myślenia”

Najlepszy aktor drugoplanowy
Christoph Waltz – “Django”

Najlepsza aktorka drugoplanowa
Anne Hathaway – “Les Misérables -Nędznicy”

Najlepsza reżyseria
Ang Lee – “Życie Pi”

Najlepszy scenariusz oryginalny
“Django” (Quentin Tarantino)

Najlepszy scenariusz adaptowany
“Operacja Argo” (Chris Terrio)

Najlepszy film animowany
“Merida Waleczna” (reż. Mark Andrews i Brenda Chapman)

Najlepszy film nieanglojęzyczny
“Miłość” (Austria)

Najlepsze zdjęcia
“Życie Pi” – Claudio Miranda

Najlepszy montaż
“Operacja Argo” – William Goldenberg

Najlepsza scenografia i dekoracja wnętrz
“Lincoln” – Rick Carter; Jim Erickson

Najlepsze kostiumy
“Anna Karenina” – Jacqueline Durran

Najlepsza charakteryzacja
“Les Misérables – Nędznicy” – Lisa Westcott i Julie Dartnell

Najlepszy dźwięk
“Les Misérables – Nędznicy” – Andy Nelson, Mark Paterson i Simon Hayes

Najlepszy montaż dźwięku (ex aequo)
“Skyfall” Per Hallberg i Karen Baker Landers
“Wróg numer jeden” Paul N.J. Ottosson

Najlepsza muzyka
“Życie Pi” – Mychael Danna

Najlepsza piosenka
“Skyfall” z filmu “Skyfall” (Adele, Paul Epworth)

Najlepsze efekty specjalne
“Życie Pi”

Najlepszy dokument pełnometrażowy
“Sugar Man”

Najlepszy dokument krótkometrażowy
“Inocente” – Sean Fine i Andrea Nix Fine

Najlepszy krótkometrażowy film animowany
“Paperman”

Najlepszy krótkometrażowy film aktorski
“Curfew” – Shawn Christensen

aka | inf. własna

Wśród fotografii, które można obejrzeć pod tym adresem, znalazły się nie tylko ujęcia Tarantino przy pracy, ale i kadry z samego obrazu.

Przypomnijmy, iż “Django Unchained” przedstawi historię oswobodzonego niewolnika Django (w tej roli Jamie Foxx), który próbuje odbić żonę, Broomhildę (Kerry Washington), z rąk nikczemnego plantatora Calvina Candie (Leonardo DiCaprio). W realizacji planów pomoże mu jego mentor, łowca nagród Dr King Schultz (Christoph Waltz). Obraz rozgrywa się w scenerii sprzed wojny secesyjnej, na południu Stanów Zjednoczonych. Produkcja ma być utrzymana w stylu spaghetti westernów.

Na ekranie zobaczymy również takie gwiazdy, jak Samuel L. Jackson, M.C. Gainey, Garrett Dillahunt, Dennis Christopher, Gerald McRaney, Laura Cayouette i Don Johnson.

Światowa premiera zapowiedziana jest już na 25 grudnia.

karo | Collider.com

Dwa małżeństwa spotykają się z powodu niezbyt przyjemnego, acz dość błahego incydentu. Syn jednej pary został pobity przez drugiego, gdy tego oskarżono o donoszenie na kolegów. Cywilizowana, acz z oczywistych powodów nerwowa rozmowa staje się jednak katalizatorem pełnej goryczy i złości gigantycznej kłótni, podczas której co chwile dochodzi do zmiany frontów. Raz spierają się pary, kiedy indziej przeciwko sobie zwracają się małżonkowie. Oczywiście dochodzi też do konfliktu płci, ale i spięcia na linii matka-matka. Poziom, ciężar i tematy poruszane podczas burzliwej rozmowy też są rozmaite. Od próby ustalenia, który z chłopców naprawdę zawinił, po problemy Afryki. Od umiarkowanych kpin i drwin, po obrzucanie się wyzwiskami, a nawet rękoczyny. Do tego dochodzi nieustannie dzwoniąca komórka, dobra whisky, wymioty i suszenie unikatowego katalogu Kokoschki. Dużo w tym goryczy, ale jeszcze więcej humoru. Niektóre sceny, sytuacje są komicznie absurdalne, a przerysowanie pewnych zachowań wywołuje szczery uśmiech.

Obraz powstał na podstawie sztuki Yasminy Rezy. Co ciekawe, Polański nie zrezygnował z zamkniętej formy scenicznej, wręcz przeciwnie. Na ekranie obserwujemy czworo bohaterów w nowojorskim mieszkaniu. Tylko tyle i aż tyle. Mimo tak skromnych środków nie brakuje bowiem dramaturgii i napięcia, co w dużej mierze zawdzięczamy koncertowym popisom aktorskim całej czwórki.

Choć “Rzeź” ogląda się z przyjemnością, na wesoło, ciężko nie dostrzec gorzkiej prawdy kryjącej się pod płaszczykiem humoru. Idealnie wypunktowanych wielkomiejskich przywar i kompleksów. Tłumionego gniewu, maskowanego rozczarowania, obezwładniającej rezygnacji i żalu.

Joanna Moreno | kino świat