Obraz Pawła Pawlikowskiego rywalizował z obrazami: “Dzikie historie” (Argentyna, reż. Damián Szifrón), “Mandarynki” (Estonia, reż. Zaza Urushadze), “Lewiatan” (Rosja, reż. Andriej Zwiagincew) i “Timbuktu” (Mauretania, reż. Abderrahmane Sissako). Produkcje wybrane zostały spośród 83 zgłoszeń z całego świata.

Dzieło opowiada o nowicjuszce (Agata Trzebuchowska), która dowiaduje się, że jest Żydówką, a jej ciotka to stalinowska prokurator (Agata Kulesza).

Statuetkę dla najlepszego filmu otrzymał film “Birdman”, który okazał się wielkim zwycięzcą tegorocznych Oscarów.

Obraz zdobył 4 nagrody, w tym w najważniejszych kategoriach jako najlepszy film, za scenariusz i reżyserię dla Alejandro Gonzáleza Inárritu. Ponadto doceniono zdjęcia Emmanuela Lubezkiego.

“Birdman” przedstawia historię aktora Riggana Thomsona (Michael Keaton), który niegdyś wcielał się w popularnego superbohatera, Birdmana. Po latach zostało mu jedynie jego przerośnięte ego i niezadowolona rodzina. Mężczyzna postanawia odzyskać sławę i zgadza się wystąpić na Broadwayu.

Najlepszym aktorem wybrano Eddiego Redmayne’a, który w “Teorii wszystkiego” sportretował Stephena Hawkinga, a najlepszą aktorką Julianne Moore za “Motyl Still Alice”. Mistrzami drugiego planu zostali J.K. Simmons (“Whiplash”) i Patricia Arquette (“Boyhood”).

Oto pełna lista:

Film:
“Birdman”

Reżyser:
Alejandro González Iñárritu – “Birdman”

Aktor:
Eddie Redmayne – “Teoria wszystkiego”

Aktorka:
Julianne Moore – “Motyl Still Alice”

Aktor drugoplanowy:
J.K. Simmons – “Whiplash”

Aktorka drugoplanowa:
Patricia Arquette – “Boyhood”

Scenariusz oryginalny:
Alejandro González Iñárritu, Alexander Dinelaris, Nicolás Giacobone, Armando Bo – “Birdman”

Scenariusz adaptowany:
Graham Moore – “Gra tajemnic”

Animacja:
“Wielka szóstka”

Dokument:
“Citizenfour”

Film obcojęzyczny:
“Ida”

Efekty specjalne:
“Interstellar”

Montaż:
“Whiplash”

Zdjęcia:
Emmanuel Lubezki – “Birdman”

Kostiumy:
Milena Canonero – “Grand Budapest Hotel”

Scenografia:
“Grand Budapest Hotel”

Charakteryzacja:
Frances Hannon i Mark Coulier – “Grand Budapest Hotel”

Muzyka:
Alexandre Desplat – “Grand Budapest Hotel”

Piosenka:
John Legend i Common – “Glory” (“Selma”)

Montaż dźwięku:
“Snajper”

Dźwięk:
“Whiplash”

Film krótkometrażowy:
“The Phone Call”

Krótkometrażowa animacja:
“Feast”

Krótkometrażowy dokument:
“Crisis Hotline: Veterans Press 1″

aka | inf. własna

“Ida” Pawła Pawlikowskiego to czarno-biała opowieść o młodej zakonnicy (Agata Trzebuchowska), która przed złożeniem ślubów odwiedza swoją ciotkę (Agata Kulesza), jedyną żyjącą krewną. Dziewczyna powoli poznaje losy rodziny i wyrusza z ciotką w podróż, aby odnaleźć ciała rodziców. Obraz Pawlikowskiego otrzymał m.in. Złotego Lwa dla najlepszego filmu na festiwalu w Gdyni oraz Grand Prix dla najlepszego filmu Warszawskiego Festiwalu Filmowego. Obraz został także doceniony na festiwalach w Londynie i w Toronto.

W sekcji Spotlight festiwalu Sundance znalazły się również produkcje, które w najbliższym czasie wejdą na ekrany polskich kin. Są to m.in. “Tylko kochankowie przeżyją” (w kinach od 14 lutego), “Smak curry” (od 28 lutego) i “Nieznajomy nad jeziorem” (od 28 lutego).

30. Sundance Film Festival odbędzie się w dniach 16-26 stycznia 2014 roku.

psz | deadline

Za kamerą stanął Polak – Paweł Pawlikowski – absolwent Oxfordu, który od lat pracuje w Wielkiej Brytanii i Francji. To on właśnie odkrył dla światowego kina Emily Blunt, którą zaangażował do “Lata miłości”. Na Zachodzie ciągle chwalony jest za swój debiut fabularny – “Ostatnie wyjście”. Po niezbyt udanej “Kobiecie z piątej dzielnicy” powraca we wspaniałej formie. “Ida” doceniona została już na Londyńskim Festiwalu Filmowym (Grand Prix – najlepszy film) i w Toronto (nagroda FIPRESCI). W Polsce zachwyciła już widzów Warszawskiego Festiwalu Filmowego (Grand Prix, nagroda jury ekumenicznego) i Gdynia Festiwal Filmowy (m.in. Złote Lwy, nagroda dziennikarzy, Don Kichot za najdłuższe brawa oraz statuetki dla aktorek). Pochwały recenzentów, publiczności i kolegów po fachu Pawlikowskiego (“Idą” zachwycony jest m.in. Alfonso Cuarón) są jak najbardziej na miejscu.

To ten rodzaj filmu, który pozwala ciągle na nowo się odkrywać, którego finał dla każdego widza będzie miał inne znaczenie. Kolejne seanse odsłaniają nowe warstwy, drobiazgi, których wcześniej się nie zauważyło, a które budują niezapomniane styl i atmosferę, uwiarygadniają opowieść i wzbogacają portrety głównych bohaterek. Jedną z nich – prowadzącą samotne, acz rozrywkowo-desperackie życie, cyniczną byłą prokurator lat stalinowskich Wandę Gruz – gra, jak zwykle wyśmienita, Agata Kulesza. Drugą – Idę, pozornie delikatną i naiwną, w głębi bardzo rozsądną i samodzielną zakonnicę przed ostatnimi ślubami – wypatrzona w kawiarni debiutantka Agata Trzebuchowska, dziewczyna, która nawet nie chciała zostać aktorką, a u Pawlikowskiego działa na widza jak magnez. Kobiety razem wyruszają w drogę przez historię i Polskę, w podróż, która na zawsze odmieni ich życie.

“Ida” to wyrafinowane, intensywne, intymne i wstrząsające kino, mające siłę polskiej i europejskiej klasyki filmowej. To prawdziwa sztuka naładowana znaczeniami i możliwościami interpretacyjnymi, poruszająca się pomiędzy konfrontacją z Holocaustem, zderzeniem dwóch skrajnie różnych osobowości i Polską lat 60., krajem, który ciągle pamięta wojnę i lata stalinowskie, z drugiej zachwyca się Zbigniewem Cybulskim i słucha “Miłości w Portofino” czy “Nie płacz, kiedy odjadę” (na ekranie wykonywanie przez Joannę Kulig w towarzystwie Dawida Ogrodnika, w roli diametralnie różniej od kreacji w “Jesteś Bogiem” i “Chce się żyć”).

Podobno, szukając finansowania, Pawlikowski zetknął się z opinią, że przecież nie jest już studentem, że nie pora na czarno-białe filmy, w niecodziennym formacie i ze specyficznym kadrowaniem, że to się nie sprzeda. Nie dał się przekonać rozmówcy. Nakręcił film wedle swojej koncepcji – obraz wybitny pod każdym względem.

Karolina Łukaszewicz | solopan