Prywatna uroczystość miała miejsce w ubiegłym tygodniu. Alexandra Hedison, z zawodu fotografka, ma też spore doświadczenie filmowe. Ostatnio grała w serialu “Słowo na L”. Na początku XXI wieku Hedison spotykała się z Ellen DeGeneres.

Jodie Foster przez wiele lat starała się zachować prywatność, nie odpowiadając na pytania dotyczące preferencji seksualnych. Jednak podczas gali Złotych Globów, gdy odbierała nagrodę im. Cecila B. DeMille’a dziękowała swojej byłej partnerce Cydney Bernard (panie wychowują dwóch synów).

Jodie Foster i Alexandra Hedison zaczęły się spotykać ubiegłego lata.

dd | rolling stone

Akcja filmu rozgrywa się w roku 2159. Ludzie podzieleni są na tych, którzy żyją na komfortowej stacji kosmicznej Elysium, zbudowanej przez korporację Armadyne, oraz tych, którzy pozostali na przeludnionej i zrujnowanej Ziemi. Radna Rhodes (Jodie Foster) jest gotowa na wszystko, by do “raju” nie dostali się emigranci z planety. Jej plany może pokrzyżować niejaki Max (Matt Damon), były skazaniec.

Pod tym adresem można sprawdzić materiał z planu, w którym Damon oraz reżyser Neill Blomkamp opowiadają o robotach.

W obrazie występują również Sharlto Copley, Alice Braga, Wagner Moura i William Fichtner. Polska premiera planowana jest na 16 sierpnia.

aka | yahoo! movies

W czasie tegorocznego rozdania Złotych Globów, aktorka podziękowała Melowi Gibsonowi słowami: “Też mnie uratowałeś”. Od tego czasu zaczęły się pojawiać spekulacje, iż gwiazdor może być biologicznym ojcem dzieci Jodie Foster.

- Dzieci wyglądają jak on, z tym, że mają jaśniejsze włosy – twierdzi genealog-amator.

Przypomnijmy, że 50-letnia aktorka nigdy nie komentowała spekulacji na temat jej życia osobistego. Nigdy też nie potwierdziła, że jest lesbijką.

Dopiero w ubiegłą niedzielę, w czasie rozdania Złotych Globów, dokonała pewnego rodzaju coming outu. Foster ma dwójkę synów. Pierwszy, Charles, przyszedł na świat w 1999 roku. Drugi, Kit, trzy lata później. Aktorka nigdy nie zdradziła kto jest ich biologicznym ojcem.

Ostatnio Foster i Gibson spotkali się na planie jej reżyserskiego projektu, dramatu “Podwójne życie” w 2011 roku.

gal | showbizspy.com

Gwiazda zajmie się reżyserią i produkcją kryminalnego cyklu “Angie’s Body”. Bohaterką będzie seksowna i niebezpieczna kobieta, która stoi na czele rodzinnej mafii.

Scenariusz napisze Rob Fresco, który pracował przy “Heroes” i “Jericho”.

Foster można było niedawno podziwiać w tragikomedii Romana Polańskiego, “Rzeź”. Po drugiej stronie kamery ostatnio stała, realizując “Podwójne życie”.

aka | deadline

Dwa małżeństwa spotykają się z powodu niezbyt przyjemnego, acz dość błahego incydentu. Syn jednej pary został pobity przez drugiego, gdy tego oskarżono o donoszenie na kolegów. Cywilizowana, acz z oczywistych powodów nerwowa rozmowa staje się jednak katalizatorem pełnej goryczy i złości gigantycznej kłótni, podczas której co chwile dochodzi do zmiany frontów. Raz spierają się pary, kiedy indziej przeciwko sobie zwracają się małżonkowie. Oczywiście dochodzi też do konfliktu płci, ale i spięcia na linii matka-matka. Poziom, ciężar i tematy poruszane podczas burzliwej rozmowy też są rozmaite. Od próby ustalenia, który z chłopców naprawdę zawinił, po problemy Afryki. Od umiarkowanych kpin i drwin, po obrzucanie się wyzwiskami, a nawet rękoczyny. Do tego dochodzi nieustannie dzwoniąca komórka, dobra whisky, wymioty i suszenie unikatowego katalogu Kokoschki. Dużo w tym goryczy, ale jeszcze więcej humoru. Niektóre sceny, sytuacje są komicznie absurdalne, a przerysowanie pewnych zachowań wywołuje szczery uśmiech.

Obraz powstał na podstawie sztuki Yasminy Rezy. Co ciekawe, Polański nie zrezygnował z zamkniętej formy scenicznej, wręcz przeciwnie. Na ekranie obserwujemy czworo bohaterów w nowojorskim mieszkaniu. Tylko tyle i aż tyle. Mimo tak skromnych środków nie brakuje bowiem dramaturgii i napięcia, co w dużej mierze zawdzięczamy koncertowym popisom aktorskim całej czwórki.

Choć “Rzeź” ogląda się z przyjemnością, na wesoło, ciężko nie dostrzec gorzkiej prawdy kryjącej się pod płaszczykiem humoru. Idealnie wypunktowanych wielkomiejskich przywar i kompleksów. Tłumionego gniewu, maskowanego rozczarowania, obezwładniającej rezygnacji i żalu.

Joanna Moreno | kino świat