Wokalistka dołącza do wcześniej ogłoszonych artystów: Strachy Na Lachy, Luxtorpeda, Acid Drinkers, Myslovitz, Lipali oraz Chassis.

Mela Koteluk szturmem podbiła serca polskiej publiczności. Jej debiutancki album “Spadochron”, wydany w maju tego roku, zebrał bardzo dobre recenzje. Dotychczas Mela śpiewała w chórkach m.in. grupy Scorpions czy u Gaby Kulki. Od wiosny intensywnie promuje swoją płytę. Niedawno wystąpiła w Poznaniu przed formacją Archive.

Bilety na Gdynia Rock Fest już dostępne są w sprzedaży. Do kupienia na Ticketpro.pl, eBilet.pl oraz Rventim.pl, a także na Go-ahead.pl.

aka | go-ahead

Muzycy dowodzonej przez Tomka “Lipę” Lipnickiego grupy zaproponowali, że przekażą Orkiestrze jeden ze swoich utworów jako piosenkę 21. finału. Wybór padł na “Najgroźniejsze zwierzę świata”, który zaczyna się od słów: “Zrób może kiedyś coś naprawdę dobrego, nie dla siebie lecz dla kogoś obcego”.

Pomysł zespołu został teraz zaakceptowany przez fundację.

Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy odbędzie się 13 stycznia.

Kawałek “Najgroźniejsze zwierzę świata” pochodzi z wydanej we wrześniu płyty “3850″.

AS | tvn24

Po udanej, ale będącą logiczną kontynuacją poprzednich, płycie “Trio”, muzycy Lipali postanowili pokombinować. Nie wiem, czy zachęciły ich do tego kroku akustyczne koncerty, na których potrzeby musieli pobawić się aranżacjami, aby nadawały się do innego instrumentarium. Ważne, że efekt jest naprawdę godny podziwu.

Otwierające “Pamiątki z masakry” nie zwiastują co prawda większych zmian. To taki standardowy, post-grunge’owy numer Lipali, godny następca “Barykad”, słusznie zresztą wybrany na singel. Drugi w zestawie, “Najgroźniejsze zwierzę świata” może już jednak zaskakiwać. Nie tylko z powodu optymistycznego i weselszego charakteru, ale także przez to, że panowie pokusili się o dołożenie dęciaków, które bujają przez cały numer. Pięknie, leniwie snuje się “Czy chcesz, czy nie… (moim dzieciom)”, które dopiero gdzieś pod koniec nabiera mocy i przeradza się w bardziej tradycyjny hardrockowy kawałek. Największe wrażenie robią chyba jednak “Popioły”. Najpierw Tomek śpiewa z manierą, jakby chciał nagrać utwór na jedną z popularnych kiedyś składanek “Kraina łagodności”, w połowie otrzymujemy naprawdę ciężką sekcję opartą na potężnym riffie podkreślonym klawiszami, a na wysokości 3 minuty całość przeradza się w bardzo przyjemne dla ucha bluesrockowe jam session, w którym jest miejsce zarówno na klawisze a la Rick Wright czy smakowite solo na gitarze. Nie powiem, że to nowe “Bohemian Rhapsody”, ale dzieje się tu naprawdę dużo. A to nie wszystkie niespodzianki, jakie przygotowali dla nas muzycy. Chcemy zobaczyć jak Lipa gra na banjo? – wystarczy odpalić “Oburzeni”.

Lipa nie zapomniał także o swoich ostrzejszych korzeniach – “Idol Młot”, spokojnie mógłby się znaleźć na płycie Illusion, “Wodzu prowadź!” to natomiast niemal punkrockowa jazda. Wszystko jak to w przypadku Lipali bywa, podane jest w przebojowej, ale nigdy banalnej formie.

Na “3850″ panowie z Lipali pokazali, że mają otwarte głowy i nie boją się pójść w rejony, nie zawsze dla nich oczywiste. W przyszłości pewnie więc jeszcze nas zaskoczą.

Tomasz Jarka | self-released