Przypomnijmy, że bohaterami obrazu będą badacze podróżujący w czasie i przestrzeni. Inspiracją dla scenarzysty Jonathana Nolana były koncepcje fizyka i astrofizyka Kipa S. Thorne’a. Jak zapewniają twórcy, film przedstawi “heroiczną międzygwiezdną podróż do najdalszych zakątków naszego naukowego pojmowania”.

W obsadzie znaleźli się m.in.  Premiera filmu planowana jest na 7 listopada 2014 roku.

W ten sposób Christopher Nolan dołączył do plejady reżyserskich gwiazd, z którymi Damon miał do czynienia. Aktor bowiem współpracował do tej pory m.in. z Gusem Van Santem, Stevenem Spielbergiem, Paulem Greengrassem, Terrym Gilliamem, Martinem Scorsese, braćmi Coen, Clintem Eastwoodem, Cameronem Crowe i ostatnio z Neillem Blomkampem.

http://www.youtube.com/watch?v=xqvL83ZeN3I

gal | Collider.com

Czworo magików o różnych umiejętnościach otrzymuje propozycję współpracy. Razem tworzą spektakularny show, podczas którego dokonują wielkich kradzieży. Sprawą musi zająć się FBI i Interpol.

“Iluzja” to typ filmu, który ogląda się z szerokim uśmiechem na twarzy i z dużym zainteresowaniem, a po seansie chce się go obejrzeć jeszcze raz, żeby połączyć wszystkie kropki. Naprawę, mamy tu wszystko. Element zaskoczenia (i to nie jeden), nietypowy, zgrabnie ujęty temat, zmyślny wątek kryminalny, odrobinę romantyzmu i nieco humoru (za sprawą niezawodnego Woody Harrelsona). Jest nawet miejsce na soczystą sensację z pościgiem. Całość wykonana efektownie (świetne zdjęcia, genialne, widowiskowe “sztuczki”), zagrana dobrze lub bardzo dobrze (Mark Ruffalo). Nie sposób się przyczepić. Szczególnie, że twórcom udaje się utrzymać ciekawość widza, a jednocześnie wciąż na tyle skutecznie odwracać jego uwagę, mamić go by nie trafił na właściwy trop.

Jasne, to kino lekkie, rozrywkowe, ale takie, które wymaga jednak odrobiny myślenia. Nawet, trochę więcej niż odrobiny.

Joanna Moreno | monolith

Widać, że Nolanowi zależało, by najnowsza odsłona była klamrą spinającą dotychczasowe części, rozwiewała wątpliwości, spajała losy bohaterów.

A sam film? To 2,5 godziny wciągającej opowieści z wieloma wątkami, zwrotami akcji. Opowieści zbudowanej na bohaterach, ich problemach, decyzjach, dylematach. Każda z postaci ma jakąś historię, ma swe wyraźnie przekonania, motywy, które pchają ją do takich a nie innych działań, kształtują. Reżyser jak zwykle porusza kwestie samotności, (nie)sprawiedliwości, życia i śmierci. Jak zwykle też wierzy w dobro, wierzy w ludzi.

Nolan nie lubi 3D, za to bardzo lubi pościgi i eksplozje, i to właśnie one stanowią wizualną atrakcję dzieła, szczególnie, że rozczarowują toporne, siermiężne pojedynki Batmana i Bane’a. Sam Bane, a raczej Tom Hardy, jest jednak znakomity. Przerażająco potężny, charyzmatyczny, a zważywszy, że przez maskę miał mocno utrudnione zadanie aktorskie, tym bardziej należy go docenić. Prawdziwą perłą jest jednak Anne Hathaway, czyli nowa Kobieta-Kot – zabawna, uwodzicielska i niesłychanie seksowna.

Jeśli się czegoś czepiać to zakończenia, nie dokładnie sceny finałowej, ale raczej wieńczących dzieło sekwencji. Trudno się oprzeć wrażeniu, że pod koniec Nolan zaczął się spieszyć. Podczas gdy przez większość filmu powoli, dopieszczając szczegóły prowadzi nas przez opowieść, im bliżej końca, tym szybciej stara się wszystko rozwikłać i wyjaśnić, przez co niektóre wątki wydają się spłycone, a rozwiązania zbyt banalne.

Koniec końców to jednak wysokooktanowe, romantyczne (nie w sensie miłosnym, ale moralno-etycznym), idealizujące człowieka kino akcji. Znakomite zamknięcie cyklu.

Joanna Moreno | Warner Bros Entertainment Polska