Co złożyło się na sukces „DISCO POLO”? Z pewnością doborowa obsada – w rolach głównych wystąpili: Tomasz Kot, Joanna Kulig, Dawid Ogrodnik, Piotr Głowacki, Iwona Bielska, Jacek Koman, Janusz Chabior, Juliusz Chrząstowski czy Mariusz Drężek. Do tego niekonwencjonalny pomysł i nieoczywisty temat, potraktowany w oryginalny, a przy tym odważny sposób, znakomity scenariusz i rozmach realizacyjny. Na planie produkcji pracowało ponad 60 aktorów oraz epizodystów, 2000 statystów, blisko 120 członków ekipy. Ścieżka muzyczna filmu zawiera kilkadziesiąt muzycznych przebojów.

„Nie dajcie się jednak zwieść pozorom. Disco Polo żadne tam fotosafari z polskiej prowincji. Ta komedia to coś między historią o drodze od pucybuta do milionera a powiastką o Janku Muzykancie”, „DISCO POLO” to „Trochę musical, trochę surrealistyczna komedia. Jedno nie ulega wątpliwości. (…) To najbardziej kolorowy film w dziejach polskiej kinematografii” ­ – pisali recenzenci. W ślad za przychylnymi opiniami mediów, przyszedł sukces frekwencyjny. Nieczęsto się zdarza, aby krytycy i widzowie byli aż tak zgodni!

DISCO POLO – w kinach!

W sieci pojawił się zwiastun filmu grupy reżyserów – Macieja Cuske, Kacpra Lisowskiego, Nenada Mikovića, Mateusza Rakowicza i Tymona Wyciszkiewicza. “Stacja Warszawa” jest obyczajowym portretem współczesnej stolicy. Obraz łączy sześć historii. Pierwszą z nich jest los Igły (Eryk Lubos), byłego więźnia, któremu objawiła się Matka Boska. Igła postanawia nawracać i rusza w wędrówkę po Warszawie. Spotyka Marcina (Łukasz Simlat) – nieśmiałego biznesmena, który wprowadza do filmu drugą historię. Kolejną bohaterką jest marzycielka, pracująca w sex shopie Lucy (Klara Bielawka). Igła spotyka również Filipa (Rafał Garnecki) – nastolatka, który bardzo chce wyrwać się z rodzinnej wsi. Jurek, (Janusz Chabior) reprezentant piątego wątku to alkoholik z przegranym życiem. W końcu pojawia się Monika (Monika Dryl) – korporacyjna singielka. Bohaterów łączy samotność, ale każde z nich w pewnym momencie budzi się z nieszczęśliwego snu. Na ekranie zobaczymy również Andrzeja Andrzejewskiego, Zbigniewa Zamachowskiego, Piotra Machalice i Barbarę Kurzaj.

Joanna Pilska

“Ostatnie piętro” Tadeusza Króla zamiast trzymać w napięciu, wprawia w osłupienie swoją tanią sensacyjnością i miałkością rodem z tabloidu. Łatwo sobie zresztą wyobrazić tę okładkę i nagłówki: “Maltretowani przez żołnierza”; “Zabrał córce komórkę”, “Groził nauczycielce syna”, “Żona była jego workiem treningowym”, “Z domu zrobił twierdzę”…

Kapitan Derczyński (po raz pierwszy w głównej roli mistrz kreacji drugoplanowych i epizodów Janusz Chabior) to człowiek bardzo “poukładany” – dyscyplina w wojsku musi być. Musi też być w domu. Bóg, honor, ojczyzna – to jego jedyny kodeks. Mężczyźni muszą być silni, by bronić swoich domów i kobiet. Te ostatnie mają być matkami i żonami, mają się podporządkować. Czujnym trzeba być nieustannie, bo zagrożeń dookoła mnóstwo – krajem rządzą bowiem “Żydzi i lesbijki”, a ze szkoły córkę chcą zabrać na film o Holocauście. Radykalizm zaczyna być groźny, gdy kapitan swoje poglądy przemienia ze słów w czyny i – w imię “wyższych ideałów” – zamyka żonę i trójkę dzieci w mieszkaniu.

Mądrość “Dobrymi intencjami wybrukowane jest piekło” – sprawdza się w przypadku “Ostatniego piętra” zarówno w odniesieniu do samej treści filmu, jak i jego realizacji. Derczyński chce być dobrym człowiekiem, ale mu nie wychodzi. Chwyta się desperackich metod, coraz bardziej tracąc kontrolę i grunt pod nogami, coraz bardziej popadając w paranoję i sadyzm.

To nie jest nudny temat, przeciwnie – Król próbuje zmierzyć się z kwestiami bardzo trudnymi i aktualnymi, rozpalającymi tęcze. Nie wie, niestety, jak je sprawnie połączyć. Thriller to napięcia pozbawiony. Dramat bez głębszej myśli – o wszystkim, czyli o niczym. Nawet w tych bohaterów specjalnie się nie wierzy – są sztuczni. Ślizga się reżyser po powierzchni, podrzuca kilka wykrzykników i potwornie – zamiast intrygować i wstrząsać – na przemian irytuje i nuży. Seans ciągnie się w nieskończoność. Nawet Chabior sytuacji nie ratuje.

Karolina Łukaszewicz | iti cinema

Film opowiada historię Roberta, 35-letniego mężczyzny, który wydaje się być upośledzony. Od urodzenia spędza czas w domu z nadopiekuńczą matką i jej dwoma siostrami, które traktują go jak dziecko. Rodzina wydaje się być konwencjonalna, ale za tą woalką, kryje się prawdziwe zło. Szybko okazuje się, że mieszkanie jest siedliskiem trzech wynaturzonych kobiet, morderczyń i dewiantek, które znęcają się fizycznie i psychicznie nad Robertem. Gdy dom odwiedza piękna fryzjerka Marianna, bohater postanawia uwolnić się z koszmaru.

- “Trzy siostry T” to film wielowarstwowy z bogatymi i rozbuchanymi w swojej składni dialogami, doprowadzający wręcz do bolesnej karykatury wizję wchłonięcia mężczyzn przez żeński pierwiastek – mówi sam reżyser. – Zdaję sobie sprawę, że film może budzić skrajne uczucia. Taki film chciałem zrobić. Wyszedłem od prawdziwego, bardzo tragicznego faktu, ale reszta jest czystą konfabulacją, moją wizją natury człowieka w specyficznym miejscu wewnętrznej walki z własnymi demonami.

Poniżej prezentujemy zwiastun filmu.

karo | informacja nadesłana