Filmowy debiut Krzysztofa Skoniecznego jest agresywny, ale w przemyślany sposób. Widać, że reżyser miał konkretną wizję, którą konsekwentnie zrealizował. Część scen epatuje przemocą i trzeba przyznać, że jest ona pokazana bardzo realistycznie. Nie zastosowano holywoodzkich skrótów i upiększeń. Widz może niemal sekunda po sekundzie zobaczyć jak wygląda brutalne użycie siły wobec drugiego człowieka. Można zarzucić Skoniecznemu, że był to chwyt na przyciągnięcie widzów do kina. Przemoc i seks to w końcu duet, który gwarantuje finansowy sukces i rozgłos. Jednak nie oceniałabym początkującego reżysera tak surowo. Oczywiście film musi przynieść zysk, ale w przypadku „Hardkor disco” nie to było głównym celem. W kinie zobaczymy ciekawą historię, która wryje się w pamięć. Wszystko się w obrazie Skoniecznego zgadza. Do tego świetnie dobrana muzyka tworzą całość wobec, której widz nie przejdzie obojętnie. Każde ujęcie jest dopracowane, widać dbałość o najdrobniejszy detal za co należą się słowa uznania autorowi zdjęć – Kacprowi Fertaczowi . Reżyser nie umieścił niepotrzebnych scen seksu czy nagości. Jeśli się pojawiają to w jakimś celu. Najczęściej obnażają charakter bohaterów, którzy u Skoniecznego są z krwi i kości. Każdy z nich to indywidualność. Nawet rodzice Oli, pomimo przyjęcia pewnej pozy, mają swoje drugie oblicze, które ujawnia się dopiero wtedy, gdy nie są razem.

Na słowa uznania zasługują odtwórcy głównych ról, szczególnie Marcin Kowalczyk („Jesteś Bogiem”), który udowadnia na ekranie, że nie dostał Złotej Kaczki i Nagrody im. Cybulskiego przypadkiem. Nie jest już Magikiem z filmu Leszka Dawida, słabym i nieprzystosowanym chłopcem, ale pewnym siebie, silnym i zdeterminowanym mężczyzną. Rewolucjonistą, który nie odnajduje się w sztywnie zorganizowanym społeczeństwie. Wiarygodność to słowo, które idealnie opisuje grę Kowalczyka. W pełni oddaje charakter swojego bohatera, złożoność jego natury, uczucia, które nim targają i bardzo często potrafi to zrobić jedynie spojrzeniem. Sprawia, że kochamy i jednocześnie nienawidzimy ekranowego Marcina. Janusz Chabior i Agnieszka Wosińska z lekkością odegrali parę nowobogackich rodziców, z nowoczesnym i wielkomiejskim światopoglądem, którzy co rusz cytują klasyków literatury. Warto też wyróżnić debiutującą na dużym ekranie Jaśminę Polak, której rola zbuntowanej Oli może otworzyć wiele drzwi w filmowym świecie.

„Hardkor disco” powstał jako kino niezależne i na tej niezależności bardzo zależało reżyserowi. Jak mówi Skonieczny chciał zrobić film od początku do końca sam. Kosztowało go to sporo wysiłku, a jego produkcję porównał do wyrywania chodnikowej płyty. Jest to możliwe do realizacji, ale wymaga nadludzkiej siły i cierpliwości. Zdjęcia kręcono w Warszawie, Berlinie i na terenie Mazowsza. Skąd taki dobór plenerów ? „Łącząc te miejsca chciałem pokazać uniwersalną, kosmopolityczną metropolię, którą może być każde większe miasto na świecie, i skontrastować ją ze strefą natury. Miałem na myśli symboliczne miejsce, którym może być każde miasto na świecie, a w którym jak w soczewce odbija się globalna rzeczywistość” – mówi reżyser.

Moim zdaniem istota obrazu Skoniecznego zawarta jest w pytaniu, które zadaje Ola Marcinowi na początku znajomości. Śmierć w pożarze, który zintensyfikuje odczucia jest nie tylko odpowiedzią na nie, ale też świetnie oddaje osobowość głównej pary bohaterów i to, co w widzu wywoła „Hardkor disco”. Film poruszy każdego kto zdecyduje się na wizytę w kinie. A trzeba to zrobić, nie tylko ze względu na obsadę, muzykę, ale również dlatego, że jest on sporym wydarzeniem. Cży odniesie komercyjny sukces ? Zobaczymy. Ale jeśli lubimy wyjść z seansu z pewnymi refleksjami na temat życia to jest to pozycja obowiązkowa tej wiosny.

Natalia Romaniuk

Na premierze filmu pojawiło się większość obsady. Jakub Gierszał opowiadał dziennikarzom m.in. o przygotowaniach do roli złodzieja ‘Zygi’, a Tomasz Kot o roli nieobliczalnego ‘Opata’, rosyjskiego gangstera. Udało się nam również porozmawiać z reżyserem filmu, Piotrem Mularukiem oraz Krzysztofem Skoniecznym i Jakubem Kamieńskim, którzy zagrali wspólników “Zygi”, króla “jumy”. Koniecznie obejrzyjcie naszą relację, jeśli chcecie wiedzieć skąd wzięło się to określenie, a zarazem tytuł filmu.

Zapraszamy również do przeczytania recenzji filmu, którą znajdziecie tutaj.

KK

Akcja rozpoczyna się trzy lata po upadku PRL-u. Zyga (Jakub Gierszał) ma serdecznie dość oglądania kolorowego świata tylko w młodzieżowych pismach. Z pomocą kumpli, a także obrotnej ciotki (Katarzyna Figura), zostaje królem “jumy” – drobnych kradzieży w Niemczech.

Zapraszamy do obejrzenia naszej relacji z uroczystej premiery filmu, którą znajdziecie pod tym adresem.

Nie wiem, od czego zacząć, bo wszystko w tym filmie jest złe. Scenariusz, muzyka, konwencja, aktorzy (wyjątkowo mało charyzmatyczny Jakub Gierszał), a nawet wydawać by się mogło tak prosta rzecz jak scenografia. Bo niby jest stylizacja na początek lat 90., plakaty z gazet Dr Albana i 2 Unlimited, sofiksy, breloczek z rybką, ale podczas “wycieczki” do Frankfurtu Zyga i jego koledzy wpadają do drogerii pewnej znanej, współczesnej sieci, na której półkach znajdują się z łatwością rozpoznawalne (pomimo superzmylającego zabiegu z brakiem ostrości) współczesne produkty. Takie rzeczy rażą i nie potrafię zrozumieć, czemu nikt nie zadał sobie trudu, by takich wpadek nie było. Scenografia to jednak pikuś w porównaniu z całą resztą. Czemu w pierwszych minutach polskiego filmu musi być chlanie wódki nie wiem, ale najwyraźniej być musi. Dlaczego bohaterowie muszą być antypatycznymi cwaniaczkami, też nie mam pojęcia. Bo niby to film o przemianie, o wyrównywaniu rachunków z “niemieckim oprawcą”, jak ładnie nazywa to bohaterka Kasi Figury, o transferze dóbr deficytowych, o młodzieży, która marzy o nowych adidasach. Co z tego, kiedy naprawdę jest to film o ubogich, finansowo i intelektualnie, małomiasteczkowych gangsterach oraz dziewczynach, które się nie szanują i dla facetów upadlają. Kolejna, znów dla mnie niezrozumiała, pochwała kumoterstwa, nepotyzmu i najzwyklejszego oszustwa, kłamstwa i złodziejstwa, marnie ubrana w fatałaszki poczucia niesprawiedliwości, dążenia do upragnionej wolności.

Kolejna rzecz, której nie mogę pojąć – czemu polscy filmowcy w jednym dziele za wszelką cenę chcą poruszyć co najmniej kilka ważkich kwestii, goniąc nieudolnie za kolejnymi wątkami. Bo nie wystarczyło, by była to tylko opowieść o yumie. Nie. Jest jeszcze młodzieńcza miłość i to w różnych wariantach, wystawiona na próbę męska przyjaźń, zagadnienie źle pojmowanego honoru, motyw zemsty, przekupstwa, władzy, żądzy pieniądza, a nawet i miejsce dla papieża się znalazło. Na domiar złego, Piotr Mularuk bawi się zupełnie bez polotu konwencją, miesząc romans z kryminałem, nadając całości westernową otoczkę.

Słabe to i nieprzekonujące. Pod absolutnie każdym względem.

Joanna Moreno | Kino Świat

Zdjęcia odbyły się w zeszłym tygodniu w Warszawie i wzięły w nim udział gwiazdy filmu Piotra Mularuka m.in. Jakub Gierszał, Katarzyna Figura, Jakub Kamieński, Kazimierz Mazur, Karolina Chapko, Helena Sujecka oraz sam Skonieczny. Autorem zdjęć do teledysku jest Kacper Fertacz (współtwórca efektów wizualnych do “Antychrysta” i “Melancholii” Larsa Von Triera), za scenografię odpowiada Ewa Solecka, kostiumy stworzyła Sara Milczarek, a aktorskie charakteryzacje są dziełem Dominiki Dylewskej.

- Teledysk “Yuma” to próba odświeżenia gatunku klipów promujących film, które w większości polegają na przeplataniu śpiewającego wokalisty z luźno powiązanymi fragmentami obrazu filmowego – wyjaśnia twórca. – Za inspiracje posłużyły klasyczne arcydzieła westernu oraz komiksowa twórczość takich artystów jak Frank Miller, Neil Gaiman i Dave McKean. Teledysk utrzymany jest w estetyce komiksowego neo-westernu.

Akcja filmu rozpoczyna się trzy lata po upadku PRL-u. Zyga (Gierszał) ma serdecznie dość oglądania kolorowego świata tylko w młodzieżowych pismach. Z pomocą kumpli, a także obrotnej ciotki (Katarzyna Figura), zostaje królem “jumy” – drobnych kradzieży w Niemczech. Proceder szybko się rozpowszechnia, miejscowość Zygi dokonuje prawdziwego skoku cywilizacyjnego, a lokalny król jumaków zyskuje powszechny szacunek i powodzenie u płci pięknej (o jego serce walczą w filmie Karolina Chapko i Helena Sujecka). Wkrótce jednak młodym i gniewnym wspólnikom Zygi (Krzysztof Skonieczny i Jakub Kamieński) przestaną wystarczać markowe ubrania i elektronika. Gdy wejdą w drogę rosyjskim gangsterom pod wodzą nieobliczalnego Opata (najbardziej demoniczna rola w karierze Tomasza Kota), a regularnie okradani Niemcy wprowadzą szczelniejszą ochronę przed rabusiami, zabawa w policjantów i złodziei zmieni się w niebezpieczną rozgrywkę. Film wejdzie na ekrany kin 10 sierpnia.

Lider Kultu i KNŻ skomponował do “Yumy” dwa numery. Teledysk do nagrania tytułowego powinien trafić do sieci za kilka dni.

Skonieczny ma na koncie również teledyski Projektu Warszawiak “Nie ma cwaniaka na Warszawiaka” (współautor Marcin Starzecki) i nagrodzonej Fryderykiem “Krzyżówki dnia” Brodki.

aka | informacja nadesłana