To ekranizacja wspomnień Solomona Northupa. W 1841 roku ten wolny i wykształcony, czarnoskóry obywatel Waszyngtonu został porwany i przewieziony do Luizjany. Spędził tam tytułowe 12 lat w niewoli.

Są powody żeby „Zniewolonego” nie przeoczyć. Wyreżyserował go Steve McQueen, który kilka lata temu za sprawą obrazu „Głód” miał prawdziwe wejście smoka. Znakomitą opinię o nim jako autorze kontrowersyjnym, ale też wyrafinowanym wizualnie (studiował sztukę i wzornictwo, był fotografem i rzeźbiarzem), podtrzymał „Wstyd”. Przy okazji te dwa tytuły wylansowały Michaela Fassbendera na jednego z najciekawszych, współczesnych aktorów.  W sumie McQueen stał się, dla poszukujących i patrzących krzywo na mainstream widzów, wielką nadzieją. W tym i dla mnie.

Jak w tym kontekście wypada jego najnowszy film? Rozczarowuje. Brak mu mocy (choć są sceny ociekające krwią) i nieprzewidywalności, które miały dwa pierwsze tytuły. McQueen nakręcił nieoczekiwanie, jak na niego, tytuł zachowawczy, idealnie trafiający w gusta członków Akademii Filmowej i dopasowany do aktualnych trendów politycznej poprawności. Czyli „rozliczyliśmy się filmowo ze zbrodniami przeciwko Indianom, pora na rozliczenie ze zbrodni przeciwko Afroamerykanom”.

Od razu wyjaśnię – nie posądzam McQueena o żaden koniunkturalizm, ale siłą rzeczy wpisując się (być może przypadkowo)  w pewien cykl (Django, Kamerdyner) przestaje być artystą progresywnym. Oczywiście nie ma takiego obowiązku, ale w moich oczach to wyraźny krok wstecz.

Z drugiej strony informacje o nominacjach do Oscarów i nazwiska Brada Pitta czy modnego teraz Benedicta Cumberbatcha mogą przyciągnąć do kin widzów „popcornowych”. I ci też mogą być zafrasowani bo co między innymi ich czeka? Bardzo precyzyjnie pokazane wyrywanie fragmentów ciała biczowanej kobiety. Duszny, zanurzony w okrucieństwie i szaleństwie portret amerykańskiego południa z połowy XIX wieku. Powolny rytm i ciągnąca się przez prawie dwie i pół godziny narracja.
Ergo nie jest to film na bardzo miłe i spokojne popołudnie, którym oczywiście nie musi być, ale w związku z tym pozostaje pewnego rodzaju hybrydą. Stoi w rozkroku między wydarzeniem artystycznym, a zachowawczym pewniakiem do Oscarów. I w tym przypadku będę trzymał kciuki za Michaela Fassbendera, który wygląda na to, że w filmach McQueena jest ich najmocniejszą stroną. Tym razem jako psychopatyczny, zepsuty, okrutny i  niemal nieustannie chorobliwie spocony plantator bawełny. Jest ponownie znakomity. Czego niestety nie mogę napisać o „Zniewolonym”. Poruszający – na pewno. Z powodu historii, która za nim stoi nie może być zresztą inaczej. Solidny też. Ale nic więcej.

Piotr Szygalski

Przypomnijmy, że z produkcji wycofali się wcześniej Michael Fassbender, Jude Law oraz reżyserka Lynne Ramsay. Bradley Cooper miał zastąpić Law, ale – zaledwie miesiąc po przyjęciu propozycji – zrezygnował ze względu na inne zobowiązania i nachodzące na siebie terminy. Teraz szansę na przejęcie jego roli ma McGregor.

Western “Jane Got a Gun” przedstawi historię tytułowej Jane (Natalie Portman), kobiety, która musi znaleźć sposób na obronę swojej farmy przed gangiem wyjętego spod prawa męża, Billa (Noah Emmerich). Mężczyzna naraził się członkom pewnego gangu (których szefa ma zagrać McGregor) i stał się ich celem. Bohaterka postanawia zwrócić się o pomoc do swojego byłego ukochanego, Dana (Joel Edgerton), którego Bill nienawidzi.

Obowiązki reżyserskie po Lynne Ramsay przejął Gavin O’Connor.

Ewana McGregora mogliśmy podziwiać ostatnio w filmie “Jack pogromca olbrzymów”.

akomi | Collider.com

W scenariuszu uwzględniony jest wątek podróży w czasie, dzięki czemu na ekranie pojawią się postacie zarówno z nowej, jak i z oryginalnej serii “X-Men”.

- Ludzie chyba nie zdają sobie sprawy, jak wielki to będzie film – chwali się Singer. – Dostaliśmy szansę zebrania w jednym miejscu aktorów z obu serii. W filmie pojawi się wątek podróży w czasie. Konsultowałem go z Jamesem Cameronem i wytłumaczył mi, że musimy stworzyć własne zasady i trzymać się ich. Dlatego w “Terminatorze” i “Powrocie do przyszłości” wszystko zagrało. Moim celem jest połączenie wszystkich filmów z serii “X-Men”. Biorę pod uwagę cały ten wszechświat, który do tej pory został pokazany na ekranie.

Przypomnijmy, że w “X-Men: Days of Future Past”, czyli kontynuacji przeboju “X-Men: Pierwsza klasa”, wystąpią m.in. James McAvoy, Michael Fassbender, Patrick Stewart, Ian McKellen, Jennifer Lawrence, Hugh Jackman, Anna Paquin, Ellen Page i Shawn Ashmore.

Premiera planowana jest na 18 lipca 2014 roku.

akomi | worst previews

Zrealizowany za 130 milionów dolarów prequel “Obcego” zarobił na całym świecie 303 miliony. Suma ta okazała się satysfakcjonująca dla szefów studia 20th Century Fox, którzy podjęli decyzję o nakręceniu sequela.

Na plan na pewno powrócą reżyser Ridley Scott oraz aktorzy Michael Fassbender i Noomi Rapace.

- Ridley jest ogromnie podekscytowany perspektywą nakręcenia kontynuacji, ale nie możemy się zbytnio spieszyć, musimy to zrobić dobrze – oznajmiła Emma Watts, szefowa produkcji studia Fox.

Pomimo zapewnień o braku pośpiechu prace na planie mają ruszyć natychmiast, a gotowy film ma trafić do kin pod koniec 2014 lub na początku 2015 roku.

“Prometeusz” zagościł na naszych ekranach 20 lipca.

akomi | worst previews

Lubię i cenię “Obcego”, i cieszyłam się, że Ridley Scott postanowił wrócić do tematu. Szczerze mówiąc, nie spodziewałam się jednak zbyt wiele. Tymczasem otrzymałam znacznie więcej i znacznie mniej niż oczekiwałam.

“Prometeusz” to arcydzieło, prawdziwy majstersztyk, wielki, błyszczący, nieskazitelny brylant jeśli chodzi o aspekt techniczny. Od strony wizualnej film zapiera dech w piersiach. Od niezwykłych, nieraz bardzo poetyckich zdjęć Dariusza Wolskiego, przez porażającą, iście biblijno-epicką scenę burzy, po interaktywne elementy statków. Niesamowite wrażenia robią także scenografie H.R. Gigera – piękne i złowieszcze zarazem. Wszystko znakomicie połączone, prawdziwy film i animacja komputerowa żyją w idealnej symbiozie, przenikają się, tworząc jedno imponujące, trójwymiarowe (świetnie wykorzystanie 3D) widowisko.

I mniej więcej przez połowie filmu nic nie zapowiada katastrofy. Aktorzy znakomici, choć poza Michaelem Fassbenderem (ten facet naprawdę potrafi zagrać wszystko, nawet Petera O’Toole’a) raczej tendencyjnie dobrani – Charlize Theron zimna, posagowa i nieprzyjemna, Idris Elba trochę łobuzowaty, ale sympatyczny, Sean Harris natomiast wiadomo, że będzie sprawiał kłopoty. Jest jednak klimat, tajemnica, pojawia się napięcie. No, a później to już jest rzeź. Dosłownie i w przenośni. “Prometeusz” zmienia się puste niczym wydmuszka hollywoodzkie science fiction, gdzie mało co trzyma się kupy. Mnóstwo niedomówień, nieścisłości, o naprawdę durnych pomysłach nie wspominając. Problem w tym, że przecież nie takie były ambicje. Nie miała to być napakowana efektami bajeczka o złych kosmitach. Tymczasem tym właśnie jest. Zero głębi, Scott nawet nie zanurzył paluszka w filozoficzno-egzystencjalnym oceanie. To film z niesłychanie kiepskim scenariuszem, który bez budżetu, artystycznej (czytaj: technicznej) wizji i aktorów, z miejsca powędrowałby na DVD szerokim łukiem omijając sale kinowe.

Może młodzi widzowie “nieobarczeni” “Obcym” nie będą mieli takich problemów. Dla tych, którzy pamiętają historię ósmego pasażera Nostromo, “Prometeusz” pozostanie wielkim rozczarowaniem. Nie zmienia to faktu, że do kina iść trzeba. Świat stworzony przez Scotta i jego ekipę nie tak szybko ktoś zdoła przebić.

http://www.youtube.com/watch?v=OZBdrwu8PyA

Joanna Moreno | Imperial – Cinepix