„Zabić Bobra” ma niewiele wspólnego z klasycznymi, wcześniejszymi pozycjami Kolskiego. Prowincja jest tu ani sielska, ani realnie magiczna. Raczej wypełniona omami człowieka zwichrowanego przez wojnę, gwałtownym i namiętnym seksem oraz otwartym mówieniem o pedofilii  i kazirodztwie. A także brutalnym ich ukaraniem.

Eryk (Eryk Lubos) weteran w stanie spoczynku, z wyraźnym odstępstwem od psychicznej normy będącej skutkiem zespołu stresu bojowego wraca w swoje rodzinne strony. W tajemniczy sposób przygotowuje się do równie tajemniczej akcji. Jednocześnie toczy prywatną wojnę z tytułowymi bobrami i błyskawicznie nawiązuje romans /choć nie do końca wiadomo kto kogo uwiódł/ z miejscową nastolatką /Agnieszka Pawełkiewicz/.

Film Kolskiego ma w sobie coś niepokojącego i interesująco nieklarownego. Być może dlatego tak długo czekał na pojawienie się na ekranach. I nawet jeśli nie okaże się sukcesem komercyjnym /szanse na to są raczej marne/ to i  tak lepiej jeśli autor „Jańcia Wodnika” kreci takie filmy, a nie odcina kupony od dawnych pomysłów /”Afonia i pszczoły”/, albo nadmiernie estetyzuje / „Wenecja”/.

W sieci pojawił się zwiastun filmu grupy reżyserów – Macieja Cuske, Kacpra Lisowskiego, Nenada Mikovića, Mateusza Rakowicza i Tymona Wyciszkiewicza. “Stacja Warszawa” jest obyczajowym portretem współczesnej stolicy. Obraz łączy sześć historii. Pierwszą z nich jest los Igły (Eryk Lubos), byłego więźnia, któremu objawiła się Matka Boska. Igła postanawia nawracać i rusza w wędrówkę po Warszawie. Spotyka Marcina (Łukasz Simlat) – nieśmiałego biznesmena, który wprowadza do filmu drugą historię. Kolejną bohaterką jest marzycielka, pracująca w sex shopie Lucy (Klara Bielawka). Igła spotyka również Filipa (Rafał Garnecki) – nastolatka, który bardzo chce wyrwać się z rodzinnej wsi. Jurek, (Janusz Chabior) reprezentant piątego wątku to alkoholik z przegranym życiem. W końcu pojawia się Monika (Monika Dryl) – korporacyjna singielka. Bohaterów łączy samotność, ale każde z nich w pewnym momencie budzi się z nieszczęśliwego snu. Na ekranie zobaczymy również Andrzeja Andrzejewskiego, Zbigniewa Zamachowskiego, Piotra Machalice i Barbarę Kurzaj.

Joanna Pilska

Do reżysera zgłaszano się w sprawie remake’u. Polscy dystrybutorzy nie od razu dostrzegli potencjał projektu „Zabić Bobra”, opisanego w samych superlatywach przez „The Hollywood Reporter”. Film po raz pierwszy zagościł na wielkim ekranie w lipcu 2012 roku na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Karlowych Warach.

Nawet przyznanie Erykowi Lubosowi – głównemu bohaterowi – tytułu Najlepszego Aktora, na wspomnianym festiwalu, nie przyspieszyło premiery w Polsce. Polskie kina zaprezentują dzieło Kolskiego (z niemałym poślizgiem) 21 marca 2014 roku. Sam reżyser nie był w stanie stwierdzić,  skąd problem z polską dystrybucją. Jak przyznał podczas audycji w Polskim Radiu, może kłopot polegał na „ulokowaniu filmu po innej stronie mocy” w porównaniu z wcześniejszym dorobkiem. Przeszkody, które pojawiły się w procesie dystrybuowania, w osobliwy sposób „osnuły” film tajemnicą  i być może przyczynią się do niecodziennego zysku ze sprzedaży biletów?

Thriller epatuje szarością, ale przez kreację bezimiennej dziewczyny (o przezwisku Bezi) trochę światła przedziera się przez szare zasłony i koloruje kilka miejsc świata głównego bohatera – Eryka. Na ekranie roztacza się rzeczywistość zamknięta w ścianach pamięci i wspomnień. Eryk jest żołnierzem, walczył w Iraku i Afganistanie i doskonale zna smak wojny. Wraca do rodzinnego domu i tam poznaje Bezi. Wojna, utracona miłość, romans są głównymi elementami, wiążącymi akcję. Skąd tytuł? Jak zaprezentuje się duet – Eryk Lubos, aktor z nagrodami na koncie i Agnieszka Pawełkiewicz, debiutantka na wielkim ekranie?
Odpowiedzi już 21 marca w kinach.

Joanna Pilska

Główną bohaterką “Dnia kobiet” jest Halinka (Katarzyna Kwiatkowska), samotna matka, uczciwa i ciężko pracująca kasjerka z sieci handlowej Motylek. Kobieta niespodziewanie otrzymuje awans na stanowisko kierownicze. Wyzwanie podejmuje z głową pełną ideałów i marzeń, ale szybko boleśnie zderza się z rzeczywistością korporacyjną. Zamiast z niej uciec, brnie w nią głębiej, oddając dawne przyjaźnie za wyniki sprzedaży. Jej dobre intencje przemieniają się w piekło jej podwładnych i ostatecznie jej samej. Gdy na jednej z nieludzko ciężkich zmian dochodzi do wypadku, to na nią prezesi zrzucają winę. Gdy wydaje się, iż już niżej upaść nie można, odnajduje w sobie siłę, by podjąć walkę o sprawiedliwość, by rzucić wyzwanie potentatowi.

Wyrazista kreacja Katarzyny Kwiatkowskiej to zdecydowanie największy atut “Dnia kobiet”. Aktorka znana przede wszystkim ze swoich parodystycznych występów w “Szymon Majewski Show” udowadnia, że znakomicie czuje się również w dramatycznej konwencji. Popis talentu dają także Agata Kulesza, Dorota Kolak i Grażyna Barszczewska. Eryk Lubos idealnie przywdziewa garnitur prymitywnego karierowicza, a Leonard Pietraszak uczciwego mecenasa…

Szkoda jednak, iż Sadowska nie poświęciła więcej czasu scenariuszowi, którego jest współautorką. Przesłanie “Dnia kobiet”, luźno zainspirowanego głośnymi wydarzeniami sprzed kilku lat, jest szlachetne, jak najbardziej godne propagowania, ale szalenie nachalne. Kolejne nieszczęścia zawodowe oraz osobiste Halinki przewidywalne są do bólu. Seans, owszem, mija szybko – to bardzo dynamiczne kino – ale to zarazem świat czarno-biały, pozbawiony subtelności i niuansów. To bardziej osadzona w świecie sklepowych półek bajka o walce dobra ze złem, film ku pokrzepieniu serc, niż drapieżna opowieść, która potrafi zajść widzom za skórę. W finale jest więcej marzenia niż prawdy czy realizmu.

http://www.youtube.com/watch?v=VkuI_CZorpU

Dagmara Romanowska | Kino Świat

Inspirowana prawdziwymi wydarzeniami historia na naszych ekranach zagości 8 marca. Utwór “Dzień kobiet” zapowiada nie tylko film, ale i nową płytę Marii Sadowskiej – pierwszej w Polsce reżyserki, która samodzielnie skomponowała muzykę do własnego obrazu.

Klasyczny soundtrack okazał się punktem wyjścia dla większego, niestandardowego wydawnictwa. Muzyczne tematy z filmu posłużyły jako baza do skomponowania piosenek, opowiadających o sprawach kobiet. Teksty, których współautorką jest Katarzyna Bratkowska powstały w oparciu o cytaty takich myślicielek i filozofek jak Luce Irigaray, Simone De Beauvoir czy Barbara Kruger.

Na płycie znalazło się 9 utrzymanych w filmowym klimacie utworów, okraszonych przestrzennymi, trip-hopowymi brzmieniami. – Całość stanowi niezwykłą muzyczną podróż od smutku i rozpaczy do siły i czystej radości wygenerowanej prosto z serca kobiety – wyjaśnia Sadowska.

Bohaterką filmu jest Halina (Kwiatkowska), pracownica sieci handlowej “Motylek, samotnie wychowująca córkę. Jej życie zmienia się wraz z awansem na kierowniczkę sklepu. Wyższe stanowisko oznacza przywileje i większe wynagrodzenie, ale kobieta szybko przekona się, że cena, jaką przyjdzie jej zapłacić, jest bardzo wysoka. Kiedy korporacja przekroczy wszystkie granice, Halina rzuci jej wyzwanie, narażając się na brutalne konsekwencje. Właściciele sieci handlowej nie cofną się przed niczym, aby ukryć swoje brzydkie sekrety.

W obsadzie, obok Kwiatkowskiej, znaleźli się Agata Kulesza, Eryk Lubos i Ireneusz Czop.

http://www.youtube.com/watch?v=VkuI_CZorpU

Longplay “Dzień kobiet” ukaże się 8 marca.

aka | kino świat