Robert Gliński postawił na nowoczesność i wygrał. Zaangażował młodych, nieznanych aktorów /Marcela Sabata, Tomasza Ziętka, Kamila Szeptyckiego, Sandrę Staniszewską/, którzy wnieśli na ekran świeżość, energię i charyzmę. Wybrał też zestaw aktorów nieco starszych, którzy stworzyli bardzo dobry drugi plan czyli m.in Krzysztofa Globisza, Artura Żmijewskiego, Andrzeja Chyry, Danutę Stenkę i Wojciecha Zielińskiego. Za zdjęcia odpowiedzialny był Paweł Edelman, który sfotografował historię Rudego i Zośki na absolutnie światowym poziomie. Mimo tradycyjnie też /jak w polskim kinie/ niezbyt oszałamiającego budżetu akcję odbicia Rudego pokazano w sposób, którego realizatorzy na pewno nie muszą się wstydzić.

Gliński nieoczekiwanie chyba nawet dla samego siebie jeszcze przed  premierą został oskarżony o to ekranizację zbyt odległą od książki i o niewystarczającą troskę o etos wojennego harcerza, a z drugiej strony krytycy wypominali mu zbytnią ostrożność i zachowawczość w podejściu do filmowej i historycznej materii. Na swój sposób i jedni i drudzy mieli odrobinę racji. Reżyser nie miał zamiaru kręcić linijka po linijce prozy Kamińskiego, ani budować harcerzom pomnika, choć nie miał też zamiaru dekonstruować pewnego mitu, którym ich wojenne losy obrosły. Z drugiej strony nie miał też zamiaru kręcić polskiego “Czasu Apokalipsy” czy “Plutonu”, czyli filmu, który przechodzi do historii z powodu odwagi w podejściu do tematu. Chciał nakręcić nowoczesny obraz, który bez obawy można pokazać pod każdą szerokością geograficzną. Bo będzie zrozumiały i bo technologicznie niczym nie będzie ustępować produkcjom, które powstają na całym świecie. I swój cel zrealizował. Teraz może spokojnie czekać na widzów. Wielu widzów. Biorąc pod uwagę jakość filmu, olbrzymią promocję i raczej oczywiste zainteresowanie szkół “Kamienie na szaniec” zapowiadają się na jeden z największych przebojów polskich kin w tym roku.

Piotr Szygalski

Bugajski lubi obsadzać Gajosa w rolach szwarccharakterów. W „Przesłuchaniu” był bezwzględnym ubekiem, majorem Kąpielowym. Teraz jest cynicznym, lubiącym wykorzystywać swoją pozycję i przewagę zawodową prokuratorem. Pierwowzór tej postaci istnieje naprawdę. W 2003 roku doprowadził on, razem z szefem miejscowej skarbówki, do upadku nowoczesnych zakładów mięsnych w Krakowie. Na kilka miesięcy, na podstawie naciąganych zarzutów, zamknął też w areszcie ich właścicieli, którzy opuszczali go nie tyle jako uniewinnieni biznesmeni, ale przede wszystkim bankruci i ludzie złamani. Bugajski przeniósł akcję swojego filmu do Gdańska, zmienił też kilka szczegółów, tak żeby nadać mu walor uniwersalny, bo jak okazało się w trakcie zdjęć, podobnych przypadków jest zdecydowanie więcej. Ostatecznie powstał solidny thriller pokazujący Polskę w dosyć przerażający sposób. To dobrze i źle. Z jednej strony po obejrzeniu filmu tracimy sporo złudzeń na temat funkcjonowania naszego sytemu prawno-skarbowego. Z drugiej jednak z obrazu, który byłby czymś więcej niż tylko bardzo mocną, ale jednak doraźną publicystką niewiele zostało. Oczywiście oprócz znajdującego się poza skalą jakiejkolwiek oceny Januszem Gajosem. Zresztą aktorstwo (Kazimierz Kaczor, Przemysław Sadowski, Magdalena Kumorek, Wojciech Żołądkowicz) i zdjęcia Piotra Sobocińskiego juniora są najmocniejszą stroną poruszającego, ale jednak pozostawiającego spory niedosyt „Układu Zamkniętego”.

P.Szygalski/P.Skiba

To przejmująca psychodrama pokazująca rozpad młodego i udanego małżeństwa, które nie może sobie poradzić z traumą gwałtu, a potem także braku zaufania, wzajemnych podejrzeń, oskarżeń i narastającej niechęci, a nawet nienawiści. Ni byłoby filmu Fabickiego gdyby nie dwa prawdziwe wydarzenia. Seks-afera w Olsztynie, w której prezydenta tego miasta oskarżono m.in gwałt na ciężarnej urzędniczce (swoją drogą film nie wzbudził zbyt dużego entuzjazmu pośród aktualnych włodarzy Olsztyna), oraz reportaż Lidii Ostałowskiej z „Dużego Formatu”, w którym przyjrzała się tym dramatycznym wydarzeniom z perspektywy męża zgwałconej kobiety.

Fabicki do głównych ról zaangażował bardzo przekonujących na ekranie Marcina Dorocińskiego, Julię Kijowską i Adama Woronowicza, choć mam wrażenie, że w przypadku panów (vide kilka poprzednich ról) mógł „wykorzystać” ich nieco intensywniej. Bardzo dobry jest też drugi plan z Dorotą Kolak, Agatą Kuleszą, Marianem Dziędzielem i Wojciechem Mecwaldowskim. Ten ostatni był zresztą po premierze bardzo poruszony filmem i wygląda na to, że chętnie zagrałby w kolejnym obrazie Fabickiego, którego wyraźnie ceni.

CZYTAJ WIĘCEJ: RECENZJA FILMU “MIŁOŚĆ”

Czy trzeba będzie na jego trzeci film czekać kolejne 6 lat jak było w przypadku „Miłości” ( debiut fabularny „Z odzysku” miał premierę w 2006 roku) ? Chyba nie, bo Fabicki coraz mocniej przygotowuje się do następnego, tym razem większego projektu. Wyjątkowo we współczesnym, polskim kina w jego przypadku zaplanowano około 70 dni zdjęciowych. A co ciekawe, pamiętając o tematach, które dotąd interesowały reżysera, ma to być kino familijne z… małpą w roli głównej. W co pewnie trudno, najbardziej w „familijność”, uwierzyć tuż po obejrzeniu „Miłości”, ale tym bardziej na kolejną propozycję Fabickiego warto czekać.

Piotr Szygalski/Piotr Skiba

 
W 2009 roku Katarzyna Rosłaniec wygrała filmem “Galerianki” festiwal “Młodzi i Film” w Koszalinie, została też uznana za najlepszą debiutantkę na festiwalach Nowe Horyzonty we Wrocławiu i Polskich Filmów Fabularnych w Gdynii. Skromne i pozornie mało przebojowe kino stało się wielkim sukcesem komercyjnym. “Galerianki” zobaczyło w sumie ponad 550 tysięcy widzów, a wpływy z projekcji zamknęły się ostatecznie w kwocie ponad 9 milionów złotych. Przystępując zatem do realizacji kolejnego obrazu z młodymi bohaterami na pierwszym planie Rosłaniec była już gwiazdą młodej, polskiej reżyserii. Zarówno w wymiarze artystycznym jaki i kasowy.

Czytaj również recenzję filmu “Bejbi Blues” pod tym adresem.

Czy “Bejbi Blues” – historia 17 letniej Natalii, która mało rozsądnie i odpowiedzialnie spełnia swoje marzenie o byciu mamą – potwierdzi te oczekiwania i nadzieje okaże się wkrótce. Jedno jest pewne – Rosłaniec bardzo trafnie dobrała i poprowadziła młodych aktorów czyli przede wszystkim Magdaleną Berus (zapowiada się na sporą gwiazdę), ale też Nikodema Rozbickiego, Klaudię Bułkę i Michała Trzeciakowskiego. W rolach drugoplanowych i epizodycznych na ekranie pojawili się też m.in. Mateusz Kościukiewicz, Katarzyna Figura, Magdalena Boczarska i Renata Dancewicz.

Piotr Szygalski