„Zabić Bobra” ma niewiele wspólnego z klasycznymi, wcześniejszymi pozycjami Kolskiego. Prowincja jest tu ani sielska, ani realnie magiczna. Raczej wypełniona omami człowieka zwichrowanego przez wojnę, gwałtownym i namiętnym seksem oraz otwartym mówieniem o pedofilii  i kazirodztwie. A także brutalnym ich ukaraniem.

Eryk (Eryk Lubos) weteran w stanie spoczynku, z wyraźnym odstępstwem od psychicznej normy będącej skutkiem zespołu stresu bojowego wraca w swoje rodzinne strony. W tajemniczy sposób przygotowuje się do równie tajemniczej akcji. Jednocześnie toczy prywatną wojnę z tytułowymi bobrami i błyskawicznie nawiązuje romans /choć nie do końca wiadomo kto kogo uwiódł/ z miejscową nastolatką /Agnieszka Pawełkiewicz/.

Film Kolskiego ma w sobie coś niepokojącego i interesująco nieklarownego. Być może dlatego tak długo czekał na pojawienie się na ekranach. I nawet jeśli nie okaże się sukcesem komercyjnym /szanse na to są raczej marne/ to i  tak lepiej jeśli autor „Jańcia Wodnika” kreci takie filmy, a nie odcina kupony od dawnych pomysłów /”Afonia i pszczoły”/, albo nadmiernie estetyzuje / „Wenecja”/.

„Pomyślałem, że warto nieco odświeżyć wizerunek oraz spojrzeć na komedię romantyczną z trochę innej strony” – mówi Mazer – „mam nadzieję, że Daję nam rok wszystkim się spodoba. Nie da się ukryć, że ciągnie się za mną reputacja twórcy filmów nietypowych oraz obrazoburczych. Liczę na to, że ten styl przebije się w filmie, choć w nieco przystępniejszej, łatwiejszej do przełknięcia formie” – tłumaczy Dan Mazer. Na występ w tak odważnej, ironicznie żonglującej własną konwencją komedii stać było tylko najlepszych: Rose Byrne  („Druhny”), Rafe’a Spalla („Jeden dzień”), Annę Faris („Dyktator”) oraz magnetycznie przystojnego Simona Bakera („Mentalista”, „Diabeł ubiera się u Prady”). W rolach drugoplanowych zobaczymy genialnych: Stephena Merchanta („Statyści”) Minnie Driver („Buntownik z wyboru”, „Idealny mąż”), Jasona Flemynga („X-Men: Pierwsza klasa”) oraz Olivię Colman („Peep Show”).

„Daję  nam rok” zabawnie pokazuje perypetie nowożeńców w pierwszym roku ich wspólnego, prawdziwego bycia razem. Nat (Rose Byrne) jest atrakcyjna i przedsiębiorcza, Josh (Rafe Spall) to niezbyt znany pisarz ze specyficznym poczuciem humoru. Jego denerwuje jak ona śpiewa, ona wstydzi się, kiedy on tańczy. Pierwszy kryzys małżeński zbiega się w czasie wraz z pojawieniem się przystojnego Amerykanina (Simon Baker) i byłej dziewczyny Josha – Chloe (Anna Faris). Kiedy przeciwieństwa przestają się przyciągać, a prawdziwa miłość wciąż może czekać za rogiem, wspólny pierwszy rok zaczyna wydawać się nieosiągalny.

„Syberiada Polska” to historia grupy Polaków wywiezionych przez NKWD w 1939 roku na Syberię, do obozu pracy w Kaluczy. Film powstał na podstawie książki Zbigniewa Domino. Tyleż utalentowanego literacko, co jednoznacznie niechlubnie zachowującego się w latach 50. jako oficer Naczelnej Prokuratury Wojskowej.

Historię na duży ekran przeniósł Janusz Zaorski. Wcześniej autor tak ważnych, a w niektórych przypadkach nawet wybitnych filmów, jak „Matka Królów”, „Jezioro Bodeńskie” czy „Piłkarski poker”. Jak sam mówi sfilmowanie losów Polaków deportowanych przez NKWD na Syberię było jego marzeniem. Trudno powiedzieć czy gdyby nie najróżniejsze problemy, głównie finansowe, powstałby film lepszy. Być może bardziej efektowny i z jeszcze większym rozmachem. Obawiam się jednak, że ani Zaorski, ani świetni aktorzy ukraińscy, ani też trzymający poziom polscy (Adam Woronowicz, Sonia Bohosiewicz, Natalia Rybicka, Urszula Grabowska), nie „wycisnęliby” więcej ze scenariusza.

CZYTAJ WIĘCEJ: RECENZJA FILMU “LOT”

Maciej Dutkiewicz i Michał Komar opowiedzieli o „syberyjskiej odysei” deportowanych Polaków w sposób powierzchowny, akademicki i nie budzący większych emocji. Szkoda, bo niestety powstał film, który jeszcze w Polsce, z oczywistych powodów, wzbudzi pewne emocje, ale dla jakiegokolwiek widza innej narodowości (może poza rosyjską) pozostanie kolejnym przykładem nudnego, historycznego kina, które kręcono kilkadziesiąt lat temu. Rozumiem, że nakłady są nieporównywalne, ale nie na tym polega różnica między nie tak dawno obecnym w kinach „Lincolnem”, a „Syberiadą polską”. Po prostu Amerykanie potrafią robić filmy, które działają pod każdą szerokością geograficzną, a wygląda na to, że Polacy mają z tym spory problem. Na szczęście są szkoły i uczniowie, którym film zostanie pokazany zamiast lekcji historii, dzięki czemu być może niemałe nakłady na tę produkcję, około 15 milionów złotych, mają szansę się zwrócić.

P.Szygalski

„Dedykuję ten film wszystkim młodym ludziom.” – deklarował w przedmowie reżyser – Janusz Zaorski. Jego najnowszy obraz trafi na ekrany 22 lutego.

Na warszawskiej premierze filmu gościło blisko 1,5 tysiąca osób. Poza reżyserem Januszem Zaorskim w Złotych Tarasach stawili się polscy odtwórcy głównych ról: Adam Woronowicz, Sonia Bohosiewicz, Urszula Grabowska, Natalia Rybicka, Paweł Krucz, Marcin Walewski i Agnieszka Więdłocha oraz ukraińscy aktorzy Andrii Zhurba, Dmytro Sowa, Aleksandr Kriżanowski, Valeria Guliaewa oraz znany z produkcji Petera Weira „Niepokonani” Igor Gniezdilow.

Wśród gości pojawili się m.in. Janusz Gajos, Ewa Błaszczyk, Andrzej Seweryn, Marek Koterski, Cezary Harasimowicz oraz Anna Wyszkoni, która w duecie z Piotrem Cugowskim wykonuje piosenkę „Syberiada”, promującą film Janusza Zaorskiego. Imprezę poprowadził Grzegorz Miśtal.

Jacek Borcuch – reżyser, scenarzysta, który swoim kinem zafascynował już widzów historią opowiedzianą w filmie “Wszystko co Kocham”. Michał Englert – operator filmowy,wielokrotnie nagradzany, tym razem za zdjęcia do filmu, tworzonego we współpracy z Borcuchem, w Międzynarodowym Konkursie Filmów Fabularnych w Sundance.

Aktorzy : Magdalena Borus, debiutująca w Bejbi Blues, świetnie zapowiadająca się aktorka nowego pokolenia. Jakub Gierszał, który po roli w Sali Samobójców ugruntował swoją pozycje jednego z najlepszych młodych aktorów w Polsce, a także Joanna Kulig – znana z filmu Sponsoring oraz Andrzej Chyra, którego przedstawiać nie trzeba. Czy taki skład filmowy,skazuje najnowszą produkcję – obraz Nieulotne, na nieunikniony sukces?

CZYTAJ WIĘCEJ: RECENZJA FILMU “NIEULOTNE”

Reporter: Daria Narożna
Operator: Piotr Skiba
Montaż: Jacek Hołdyński