A podskórnie czuliśmy, że temat i osoba Lecha Wałęsy, wymaga i zasługuje na coś więcej. Tym bardziej, że grono prawicowych publicystów, dziennikarzy i historyków, którzy chętniej widzieliby film o tytule „Człowiek z teczki” niż „Człowiek z nadziei”, radośnie rozszarpaliby dzieło Wajdy, gdyby nie spełniało pewnych standardów. Wiadomo też było o powściągliwym stosunku samego Wałęsy od scenariusza pisanego przez Janusza Głowackiego. Nie do końca można też było mieć pewność czy charakterystyczne dla pisarza poczucie humoru ocaleje w zderzeniu z oczekiwaniami głównego autora projektu czyli Wajdy. Na szczęście po pierwszych pokazach filmu wszyscy odetchnęli (może poza „dziennikarzami niepokornymi”, których obsesje każą oskarżać ten film o nierzetelność). Udało się. Znakomity jest (o czym, i słusznie, nieustannie się mówi) Robert Więckiewicz. Agnieszka Grochowska nie ma za wiele do zagrania, ale swoje zadanie stworzenia portretu kobiety rodzinnej, nieco przez przypadek „zawieruszonej” w wielkiej polityce, wypełnia co najmniej dobrze. Sprawdził się zabawny momentami scenariusz Głowackiego, z uzasadnioną i pomysłową klamrą wywiadu Oriany Fallaci z Wałęsą. Słynną, włoską dziennikarkę zagrała łudząco do niej podobna Maria Rosaria Omaggio.

ZOBACZ RÓWNIEŻ: RELACJA WIDEO Z PREMIERY WAŁĘSA. CZŁOWIEK Z NADZIEI

„Wałęsa. Człowiek z nadziei” to nie jest film, którym Andrzej Wajda wraca do formy z czasów „Ziemi Obiecanej”, „Wesela” czy „Brzeziny”. Nie jest to też tak ważne kino polityczne i historyczne jak „Danton” i „Człowiek z marmuru”. Ale dla wiedzy o tym jak wyglądały lata 70 i 80 w Polsce, jak Wałęsa do swojego wielkiego przywództwa dojrzewał i dla genialnego Więckiewicza warto ten film zobaczyć. Od KulisKultury bardzo mocne 3+  w skali do 5.

Piotr Skiba

Film rozpoczyna się od udziału najsłynniejszego, polskiego opozycjonisty w strajkach w Stoczni Gdańskiej w 1970 roku, a kończy jego słynnym wystąpieniem w Kongresie Stanów Zjednoczonych w roku 1989. Obraz, którego powstawaniu towarzyszyły emocje i kontrowersje dotyczące oczekiwaniom wobec scenariusza, oceny Wałęsy jako postaci historycznej, roli Roberta Więckiewicza i formy 87 letniego Andrzeja Wajdy, ostatecznie nie zawiódł. Najpierw przyjęto go co najmniej ciepło na festiwalu w Wenecji, potem doczekaliśmy się udanej premiery w Polsce, a chwilę wcześniej okazało się, że będzie to nasz kandydat do Oscara. Być może nie do końca uzasadniają to względy artystyczne, ale na pewno promocyjne.

„Wałęsa. Człowiek z nadziei” nie jest aż tak poruszający jak „Czarny czwartek” Krzysztofa Krauze, ani tak perfekcyjny psychologicznie i filmowo jak „Gorejący krzew” Agnieszki Holland, ale znakomicie sprawdza się jako kino, które interesująco opowiada o historii najnowszej. A znaczącą wartością dodaną w jego przypadku jest warta każdych pieniędzy rola Więckiewicza.

Film Andrzeja Wajdy w kinach od 4 października i biorąc pod uwagę rozmiary dyskusji na jego temat, świetną reklamę, którą robi tytułowa rola, a nawet nagonkę prawicowej prasy, to możemy spodziewać się wielkiego hitu.

Piotr Szygalski

Wideo przedstawia postaci Adolfa Hitlera oraz Joachima von Ribbentropa wykonujących akustyczną wersję “Snu o Warszawie” Czesława Niemena. W tych rolach pojawili się odpowiednio Robert Więckiewicz i Adam “Nergal” Darski z zespołu Behemoth. Filmik można sprawdzić poniżej.

- Zawsze chciałem zrobić współczesny film o Warszawie, który byłby jednocześnie dialogiem z historią – tłumaczy Machulski, który jest też reżyserem i producentem . – Zabawny, a jednocześnie wywołujący refleksje i powodujący, że “nasze historyczne blizny wykrzywią się wreszcie w uśmiechu”.

Dzieło ukazuje historię pary – Meli (Magdalena Grąziowska) i Przemka (Bartosz Porczyk), którzy przyjeżdżają do Warszawy, aby zaopiekować się mieszkaniem wuja. Okazuje się ono nie tylko luksusowe, ale i niezwykłe. Melania zgłębiając historię domu odkrywa, że na ulicy Piusa 17 – dziś Pięknej – przed wojną znajdowała się niemiecka ambasada. Winda, która znajduje się w budynku, nie tylko przenosi mieszkańców z piętra na piętro, ale też umożliwia podróż w czasie: z sierpnia 2012 roku do sierpnia 1939 roku.

W obrazie występują również Ksawery Szlenkier, Aleksandra Domańska, Jan Englert i Anna Romantowska oraz wspomniani Więckiewicz i Nergal.

Premiera kinowa zaplanowana jest na 18 października 2013 roku.

“Sen o Warszawie” to utwór z 1966 roku. Autorem muzyki i wykonawcą był Niemen, a tekst napisał Marek Gaszyński. To jedna z najbardziej rozpoznawalnych piosenek Niemana oraz nieoficjalny hymn Legii Warszawa.

aka | inf. własna

W filmie „Wałęsa” aktor gra księdza, bliskiego powiernika Lecha Wałęsy (Robert Więckiewicz). Stuhr przyznaje, że oglądając swojego kolegę w akcji oniemiał z wrażenia. „Znam go od tylu lat, ale kiedy go zobaczyłem, nie mogłem się normalnie odezwać. To jest coś niesamowitego – on się po prostu przeistoczył w Wałęsę” – opowiadał z zachwytem.

„Wałęsa” to film, w którym to, co prywatne, niemal intymne, łączy się z epokowymi wydarzeniami historycznymi. Zdobywca Oscara – Andrzej Wajda, przedstawia historię wielkich przemian, która przetoczyła się nie tylko przez zebrania partyjne, wiece i Okrągły Stół, ale także przez jedno z mieszkań na gdańskim osiedlu z wielkiej płyty. Reżyser próbuje uchwycić fenomen przemiany prostego, skupionego na codzienności człowieka w charyzmatycznego przywódcę. To opowieść o mężu, ojcu, prostym robotniku, który wyzwolił ukryte w sercach milionów ludzi marzenie o wolności.

Kontrowersyjny, niepozbawiony słabości, wyśmiewany i podziwiany. Kim jest Lech Wałęsa? Historia transformacji to także historia jego żony Danuty i ich rodziny, która miała wieść zwyczajne życie, a została wtłoczona w sam środek dziejowych wydarzeń.

Po „Człowieku z marmuru” i „Człowieku z żelaza” film zamyka tryptyk, w którego centrum jest człowiek podejmujący walkę z niesprawiedliwością. „Wałęsa” to opowieść o czasie, w którym walka ta zwiastowała zmiany w całej Europie i pozwalała odważniej spojrzeć w przyszłość. To historia człowieka, który nie tracił nadziei.

Scenariusz do filmu Andrzeja Wajdy napisał Janusz Głowacki. Autorem zdjęć jest Paweł Edelman. W filmie wystąpili wybitni aktorzy: w rolach głównych Robert Więckiewicz i Agnieszka Grochowska oraz Maciej Stuhr, Mirosław Baka i Cezary Kosiński.

Zdjęcia do produkcji, za której podstawę posłużyła książka Jerzego Pilcha, wystartowały już jesienią – w Krakowie. Obecnie trwa druga, zimowa tura zdjęć. Na początku lutego Smarzowski pracował w skansenie pod Nowym Sączem. Obok aktorów stawiło się około 200 statystów. Pod tym adresem można zobaczyć jak sobie radzili.

Jednocześnie swoją działalność rozpoczął profil produkcji na Facebooku. Można tu znaleźć zarówno zdjęcia aktorów, jak i reportaże z planu.

Przypomnijmy, iż “Anioł” to poruszająca historia człowieka walczącego z nałogiem alkoholowym, opowieść o niełatwej, momentami tragicznej walce o przetrwanie, zwątpieniu, nadziei, kolejnym upadku, wielkiej determinacji. To także opowieść o odwzajemnionej miłości do kobiety, która jest dla bohatera ostatnią szansą na powrót do normalności i wyzwolenie się z choroby.

OGLĄDAJ WIĘCEJ: RELACJA Z PREMIERY FILMU “NIEULOTNE”

W głównej roli zobaczymy Roberta Więckiewicza. Partnerują mu Andrzej Grabowski, Adam Woronowicz, Marian Dziędziel, Kinga Preis, Iza Kuna, Iwona Bielska, Arkadiusz Jakubik, Marcin Dorociński oraz Jacek Braciak.

Premiera filmu zaplanowana została na przyszły rok.

karo | naszemiasto.pl