Dyktator – recenzja filmu
Czy jako Borat, czy Brüno czy Dyktator, Sacha Baron Cohen pozostaje taki sam. Nieprzyzwoity, niesmaczny, bardzo niepoprawny politycznie, ale przy tym bardzo zabawny i niewiarygodnie spostrzegawczy i po prostu prawdziwy.
Czy jako Borat, czy Brüno czy Dyktator, Sacha Baron Cohen pozostaje taki sam. Nieprzyzwoity, niesmaczny, bardzo niepoprawny politycznie, ale przy tym bardzo zabawny i niewiarygodnie spostrzegawczy i po prostu prawdziwy.
Aga Zaryan to dziś bez wątpienia jedna z najważniejszych postaci na rodzimej scenie jazzowej. Na całe szczęście jej muzyka trafia do dużo szerszego grona niż konserwatywni fani jazzu, a za sprawą “Księgi olśnień” liczba sympatyków wokalistki z pewnością wzrośnie.
Po mrocznym “Sweeneym Toddzie” i kolorowej “Alicji w krainie czarów” dostajemy mieszankę jednego i drugiego.
Szybciej, mocniej, ciężej i lepiej – takimi słowami najprościej można określić zawartość drugiej płyty Luxtorpedy, “Robaki”.
Wrestling w wersji kung-fu. To duże uproszenie, ale niestety “Raid” pomimo hucznych zapowiedzi nie jest “najlepszym filmem akcji od dziesięcioleci”.
Być jak John Malkovich. Wielu by chciało, wielu próbowało, niewielu się udało. A wśród nich, niestety, jest także Robert Pattinson.
Zwycięzca “X-Factor” spełnił swoje wielkie marzenie – nagrał płytę. Jest ona taka, jak sam Gienek Loska, którego zdążyliśmy dość dobrze poznać – szczera i poruszająca.
Wzruszać, wzruszać i jeszcze raz wzruszać. Takie jest jedyne przesłanie filmu “Nad życie”.
Okładka jest glamour, zdjęcia artystki w książeczce również. A kolorowe pióra, które zdobią Halinę na zdjęciu na awersie, to idealna metafora zawartości jej pierwszej solowej płyty.
El-P jak mało kto umie swoimi kompozycjami wywołać u słuchacza nastrój paranoi. Swoimi szorstkimi, industrialnymi nagraniami z pogranicza hip-hopu, rocka i zgniłej elektroniki, potrafi wywołać w głowie niemały chaos.
Kolorowa okładka i ładna buzia Meli Koteluk, proszę wybaczyć stereotypowe myślenie, nie zwiastuje ciekawego, wymykającego się prostym klasyfikacjom albumu, a tym właśnie jest debiut wokalistki.
After Art – w pogoni za sztuką już po raz szósty.
Skandynawskie kryminały robią furorę. Patrząc na “Łowcę głów”, ekranizacje raczej ich sukcesu nie powtórzą, ale mają szansę znaleźć swoje grono sympatyków.
Oto przed wami piąty juz odcinek naszego kulturalnego przeglądu, After Art- w pogoni za sztuką.
Na salonach Mel Gibson może niekoniecznie błyszczy, ale jak się już pojawia na ekranie to, nie ma co ukrywać, jest fajnie. Bardzo fajnie.