Dobrymi chęciami jest piekło wybrukowane. One też czasem odpowiadają za kiepskie filmy.

“Lady” jest równie malownicza, co plakat, który promuje ten film – główna bohaterka oświetlona promieniami zachodzącego słońca, wśród traw.

Horror to niby gatunek, w którym wszystko jest możliwe i wszystkie chwyty są dozwolone. O dziwo jednak, twórcy rzadko wykazują się nadmierna inwencją. Schemat i sprawdzone patenty zdają się być podstawą filmu grozy. Ale nie “Domu w głębi lasu”.

Wyobraźcie sobie “Armageddon” z “Transformersami” w wodzie. Bomba, nie!?

Z lękiem można walczyć, można próbować go oszukać, nie sposób jednak od niego uciec.

Skrycie, a w zasadzie całkiem otwarcie, podkochuje się w Jonah Hillu. Miłość jednak ma swoje granice. W tym przypadku jest to “Facet do dziecka”.

“Zaginiona” mogłaby zaginać gdzieś wśród filmów, które nigdy nie trafiły do kin. Nikt by nie płakał.

Podczas seansu obrazu “Hans Kloss. Stawka większa niż śmierć” przypomniał mi się “Shrek”. Nie dlatego, że jak animacja jest zabawny, zaskakujący i pełen polotu. Przypomniała mi się scena, w której znużony podróżą osioł z uporem maniaka pyta: “daleko jeszcze?”. Podobnie czułam się na filmie Patryka Vegi, nie mogąc doczekać końca.

Karolina Kozak nagrała naprawdę ładną płytę. A to, wbrew pozorom, nie taka prosta sprawa.

Bruce Springsteen – “Wrecking Ball” – recenzja muzyczna

W 2008 roku zapowiadał rewolucję miłości, lecz zamiast rewolucji była nużąca, przewidywalna muzyka. “Black And White America” to zwyżka formy w porównaniu z poprzednią płytą. I uwypuklenie muzycznych korzeni Lenny’ego Kravitza.

Tak się jakoś złożyło, że jestem kobietą. Niniejszym, zmysłowe usta Lany Del Rey kompletnie mnie nie ruszają. Muszę natomiast przyznać, że dziewczę skutecznie przykuło uwagę, także moją.

Steven Soderbergh ma talent, doświadczenie i… rozdwojenie jaźni. Tak przynajmniej można pomyśleć po obejrzeniu “Ściganej”.

Na ekranach wyjątkowa różnorodność czyli pełen przekrój tego co współczesne kino ma do zaproponowania. Od pełnego akcji i brutalności “Safe House” z Denzelem Washingtonem i Ryanem Reynoldsem po “Fausta” czyli artystowskiego zwycięzcę festiwalu w Wenecji.

Miło, choćby w amerykańskiej komedii romantycznej, popatrzeć, jak bardzo faceci potrafią się starać i zabiegać o dziewczynę. I to pozostaje największym atutem dzieła McG.